Michael Olise, mózg Francji, może być lepszy niż Mbappé

Olise: Nieoczekiwany lider Francji, który wyprzedza Mbappé

Kylian Mbappé, ikona francuskiego futbolu, wciąż strzela bramki i jest na czele klasyfikacji strzelców na mundialu 2026, zbliżając się do historycznych osiągnięć. Jednak w obecnej kadrze ten, kto naprawdę definiuje geniusz i dynamikę gry Les Bleus, to Michael Olise. Ten 24-latek, niespodziewanie dla wielu, stał się kluczowym elementem, który pozwolił Deschampsowi zdjąć „ręczny” z drużyny, która bywała zbyt pragmatyczna. Olise to kwintesencja świeżości i ekscytacji, której brakowało Francji w poprzednich turniejach.

Od skrzydłowego Bayernu do dyrygenta reprezentacji: Wielka zmiana roli

W swoich klubowych barwach, zwłaszcza w Bayernie Monachium, gdzie na stałe ugruntował pozycję jednego z najlepszych skrzydłowych świata przez ostatnie dwa sezony, Olise przypominał nowego Arjena Robbena – mistrza cięcia z prawej flanki w kierunku dominującej lewej nogi. Jego statystyki w Bundeslidze ubiegłego sezonu – 34 gole i asysty w zaledwie 32 meczach, plus 11 w 13 pojedynkach Ligi Mistrzów – mówią same za siebie. To czysta produktywność.

Tymczasem w reprezentacji Francji Deschamps postawił go w zupełnie innej roli. Olise działa jako nominalna „dziesiątka”, zastępując Antoine’a Griezmanna i przejmując obowiązki głównego kreatora w centralnych sektorach boiska. Jest to kluczowe, ponieważ, w przeciwieństwie do Mbappé, Olise jest niebywale dwunożny, co daje mu elastyczność w operowaniu na pozycji numer dziesięć, z przodu linii tworzącej ofensywny trójkąt z Mbappé, Ousmane’em Dembélé, a kogoś z pary Bradley Barcola/Désiré Doué. Ta płynność i spójność w ostatniej tercji boiska, której często brakowało Francuzom, jest bezpośrednim efektem ustawienia Olise’a.

Gdzie Olise mógł zagrać i dlaczego wybrał Paryż?

Warto pamiętać, że w alternatywnej rzeczywistości Michael Olise mógł reprezentować Anglię na mundialu 2026. Urodzony w Londynie, z brytyjsko-nigeryjskim ojcem i francusko-algierską matką, miał potencjał do gry dla kilku reprezentacji. Swoje piłkarskie szlify zbierał w angielskich systemach młodzieżowych, awansując przez Reading, aż do Crystal Palace. Gdyby angielska machina skautingowa zadziałała wcześniej i skuteczniej, być może dziś tworzyłby duet z Jodem Bellinghamem i Harrym Kane’em dla The Three Lions.

Jednak to Francja, jak sam mówi, była zespołem, z którym czuł „więź”, i to słowo doskonale opisuje jego funkcję w Les Bleus. Olise jest spoiwem, katalizatorem. To on sprawia, że akcje ofensywne Les Bleus dochodzą do skutku. Dowodem są jego liczby: pięć asyst w pięciu meczach na tym mundialu – to absolutny rekord turnieju. W zwycięstwie 3:0 nad Szwecją, każda udana akcja Francuzów przepływała przez jego nogi.

Francuska maszyna ofensywna: Różnorodność ponad siłę

Francja nie mogłaby osiągnąć takiego poziomu bez synergii swoich atakujących. Mbappé to nieustanny sprinter, gotowy do ataku za plecy obrony, choć często niedoceniany jako precyzyjny finiszer w polu karnym. Dembélé, dwunożny niczym Olise, doskonale wypełnia przestrzenie wokół Mbappé; jego hat-trick przeciwko Norwegii był pokazem finezji obiema nogami. Barcola wprowadza natomiast pionową grę i czystą szybkość, zapobiegając przewidywalności, zaś Doué, jak pokazała to Paragwajowi w 1/8 finału, jest mistrzem dryblingu, idealnym narzędziem do łamania nisko ustawionych bloków defensywnych.

Mimo to, zestaw umiejętności Olise'a jest najbardziej wszechstronny. Stworzył najwięcej „Wielkich Szans” (Big Chances) dla Francji w trakcie tego turnieju. Choć Barcola ma więcej udanych dryblingów, Olise sam stanowi zagrożenie bramkowe, notując średnio 1.1 celnego strzału na 90 minut.

Gdy Francja zmierzy się z elitą – czy to w ćwierćfinale z Marokiem, czy potencjalnie z Hiszpanią w półfinale – może dojść do sytuacji, gdzie ich podwójny pivot w środku pola zostanie przytłoczony przez rywala grającego trójką lub „pudełkową” konfigurację, jak czyni to często Hiszpania. Jednak Olise, dyrygujący grą z tyłu, może sprawić, że te taktyczne potyczki w środku pola stracą na znaczeniu. Ten 24-latek nie tylko jest obecnie najważniejszym graczem dla Francji na tym mundialu – kto wie, czy nie jest obecnie najlepszym piłkarzem na świecie, niezależnie od tego, czy występuje jako skrzydłowy, czy numer dziesięć.