Anglia kontra Demokratyczna Republika Konga: test profesjonalizmu dla faworytów mundialu.

Anglia po przejściach, DRK z historycznym awansem – co nas czeka w 1/32?

Anglia, po serii wyników, które można określić jako mieszane – od widowiskowych popisów po czysto pracowite zwycięstwa – zdołała zająć pierwsze miejsce w grupie. Teraz czeka ich starcie z reprezentacją Demokratycznej Republiki Konga w fazie pucharowej. DRK, z czterema punktami na koncie, wywalczyło awans, kończąc grupę złożoną z drużyn z trzecich miejsc. Ich droga była pełna dramatów: remis z Portugalią, minimalna porażka z Kolumbią i kluczowe zwycięstwo nad Uzbekistanem. Co istotne, ta wygrana była dla nich pierwszym triumfem w historii występów na Mundialu i pierwszym awansem poza fazę grupową. Jak zauważono w analizie Iana Kinga, DRK „już osiągnęło coś pierwszego, docierając do fazy pucharowej”.

O ile Anglia ma za sobą pewne zwycięstwa, o tyle ich występy nie zawsze przekonywały. Kibice, przyzwyczajeni do angielskiej dominacji, oglądali momenty, w których drużyna musiała ciężko pracować, by wywalczyć wynik. To starcie stawia pewien test dla profesjonalizmu Wyspiarzy.

Czy Afryka to twardy orzech do zgryzienia dla Trzech Lwów? Statystyki nie kłamią

Statystyki historyczne przemawiają za Anglią, ale ostrzegają przed nadmierną pewnością siebie. Anglia nigdy nie przegrała z afrykańskim zespołem na Mistrzostwach Świata w dziewięciu dotychczasowych spotkaniach. Jednakże, na cztery z tych dziewięciu meczów Anglicy musieli zadowolić się remisem. Mowa o spotkaniach z Marokiem (1986), Nigerią (2002), Algierią (2010) i, co ciekawe, Ghaną w obecnej fazie grupowej. Pięć zwycięstw Anglików obejmuje ważne mecze pucharowe, jak te z Kamerunem (1990) i Senegalem (2018).

W kontekście historycznym, warto spojrzeć na jedyny inny występ DRK (wówczas jako Zairu) na Mundialu w 1974 roku. Choć Zair odpadł z hukiem (w tym pamiętne 0:9 z Jugosławią), ich mecze pokazały, jak cienka może być granica. Wówczas porażka Szkocji z Zairem, choć tylko skromne zwycięstwo, ostatecznie kosztowała Brytyjczyków awans przez gorszy bilans bramkowy. To ostrzeżenie, że wyniki w fazie grupowej potrafią mieć dalekosiężne konsekwencje.

Kadrowe dylematy Thomasa Tuchela i błysk Wissy

Największym zmartwieniem dla selekcjonera Anglików, Thomasa Tuchela, wydaje się być rotacja na prawej stronie obrony. Po kontuzji Reece'a Jamesa w starciu z Ghaną, dołączył do niego Jarell Quansah z urazem kostki po meczu z Panamą. To zmusza sztab do sięgnięcia po Djedda Spence'a na tę pozycję. Z dobrą wiadomością jest powrót Declana Rice'a. Jego nieobecność w meczu z Panamą była odczuwalna – to on dostarczył kluczowe dośrodkowanie do Harry'ego Kane'a w pierwszym meczu. Przytoczmy słowa z analizy: „spokojny wpływ Rice’a na ich środek pola będzie niezwykle mile widziany w tym meczu, zakładając jego powrót”. Choć Elliot Anderson próbował zasypać tę lukę, Rice to zupełnie inna kalibra.

W ataku DRK błyszczy Yoane Wissa z Newcastle United. Lider formacji ofensywnej z dwoma bramkami w fazie grupowej, które pomogły drużynie awansować. Wissa strzelił wyrównującego gola z rzutu karnego w 61. minucie oraz bramkę na pieczęć zwycięstwa w doliczonym czasie gry przeciwko Uzbekistanowi, kończąc mecz wynikiem 3:1. To jego pierwsze bramki dla reprezentacji od września 2025 roku.

Taktyczne szachy i pułapka relaksu

Trener DRK, Sébastien Desabre, nie ma problemów kadrowych – bez zawieszeń i kontuzji. Jego największą zmianą będzie prawdopodobnie manewr taktyczny. Po zastosowaniu bardziej ofensywnego 4-4-2 w decydującym meczu z Uzbekistanem (przeciwko wcześniejszym defensywnym 5-3-2 z Portugalią i Kolumbią), Desabre może wrócić do bardziej zwartej formacji defensywnej. W tym scenariuszu Steve Kapuadi wróci do środka obrony kosztem Briana Cipenguy.

Dla Anglii największym wyzwaniem może być mentalność. W tej fazie pucharowej europejskie potęgi, jak Holandia czy Niemcy, odpadły, co świadczy o trudności w eliminowaniu reprezentacji z innych konfederacji. W zeszłej edycji Anglii udało się komfortowo wygrać 3:0 z Senegalem, ale „ciężka praca, jaką włożyli w zgrzytliwy bezbramkowy remis z Ghaną, sugeruje, że ten mecz nie będzie tak prosty, jak niektórzy angielscy eksperci mogą przypuszczać”.

DRK udowodniło swoją solidność: tylko dwa stracone gole w trzech meczach grupowych, a w drugiej połowie z Uzbekistanem pokazało swój potencjał ofensywny. Choć na papierze Anglia powinna to wygrać, potencjał do niespodzianki jest realny. Przewidywania wskazują na zacięte spotkanie: „Zamierzam obstawić, że zespół Thomasa Tuchela wyślizgnie się dalej wynikiem 2:1, ale może to wymagać dogrywki i pewnych nerwów”.