Jérémy Doku: od koszmaru obrońców do siły napędowej Manchesteru City

Doku: Król dryblingu w końcu dostarcza gole i asysty

Jérémy Doku od zawsze był definiowany przez swoje zdolności do mijania rywali. Nie ma w tym sezonie Premier League zawodnika, który notowałby więcej udanych dryblingów na 90 minut, podobnie jak nie było go tam w dwóch poprzednich edycjach. Jednak dotychczas, mimo widowiskowych akcji, brakowało tej kropki nad „i”. Teraz sytuacja diametralnie się zmieniła. W ostatnich pięciu meczach Doku zanotował cztery bramki i dwie asysty, a Manchester City wciąż walczy o tytuł mistrzowski w dużej mierze dzięki błyskotliwości 23-latka. To jest transformacja, której oczekiwali wszyscy na Etihad Stadium.

Pep Guardiola, zapytany o niedawny spektakularny wzrost formy Doku, wyraził oczywiście zadowolenie, podkreślając mentalny aspekt tego rozwoju. Hiszpański menedżer stwierdził: > „Jesteśmy naprawdę zadowoleni. Teraz wygrywa mecze. Ale on zawsze był naprawdę, naprawdę dobry”. Guardiola kontynuował refleksję nad ambicją swojego skrzydłowego: > „Chcę stać się jednym z najlepszych skrzydłowych na świecie. W przeciwnym razie wpadasz w strefę komfortu i mówisz: ‘Nie, jest dobrze, jest dobrze’. Zawsze byłem: Jérémy, dryblingi i cokolwiek. Zawsze próbuję. Ale mówię: nie, chcę stać się jednym z najlepszych z najlepszych. Wtedy osiągasz ten poziom”.

Przebudowa City i ewolucja roli Dokiego

Warto pamiętać, że Manchester City – drużyna, która w ostatnich latach dominowała europejski futbol – przechodziła znaczną przebudowę. Odejścia Kevina De Bruyne, Edersona, İlkay Gündoğana czy Kyle’a Walkera latem wymusiły na Guardioli eksperymentowanie z nowymi formacjami i personaliami, jak choćby marcowe wzmocnienia w styczniu w postaci Marca Guéhiego i Antoine’a Semenyo. W pewnym momencie wydawało się, że Doku, pozyskany z Rennes w 2023 roku, może nie znaleźć swojego miejsca w hierarchii, a media sugerowały, że City potrzebuje bardziej "solidnych" opcji na skrzydłach.

Jednak ostatnio Doku przeobraził się w gracza, który nie tylko stwarza chaos w defensywie rywala, ale jest namacalnym motorem napędowym walki o mistrzostwo. Guardiola dał mu wolną rękę, dostosowując taktykę, by maksymalnie wykorzystać jego unikalny styl. Symbiotyczna relacja na lewej stronie boiska okazała się kluczowa. Pomoc w tym miał Nico O’Reilly, który jako lewy obrońca ma tendencję do robienia rajdów w głąb boiska, ściągając za sobą jednego z rywali. To uwalnia przestrzeń dla Dokiego, który często ustawia się szeroko, by izolować obrońcę. Gdy O’Reilly schodzi do środka, Doku zyskuje swobodę do centralizacji – to dodaje płynności i dynamiki, którą City wypracowało w drugiej połowie sezonu.

Przyszłość na skrzydłach i granice możliwości

Nawet jeśli Arsenal zdoła utrzymać przewagę w wyścigu o tytuł Premier League w tym roku, Pep Guardiola przeprowadził niezbędną transformację klubu. Doku jest fundamentalną częścią tej nowej generacji, która z pewnością zdobędzie w przyszłości liczne trofea. Zimą do składu dołączyli Marc Guéhi i Antoine Semenyo, a latem spekuluje się o wzmocnieniach w środku pola (np. Elliot Anderson, Sandro Tonali) oraz na prawej obronie (Tino Livramento, Givairo Read, Iván Fresneda), gdyż Matheus Nunes, choć solidny, może ustąpić miejsca naturalnemu defensorowi.

Jednak na skrzydłach, City jest obecnie znakomicie zabezpieczone. Między Doku, Semenyo i Savinho, Guardiola ma tercet graczy zdolnych rozstrzygnąć losy meczu w ułamku sekundy. W przypadku Dokiego nie widać granic jego rozwoju. To, co prezentuje teraz na boisku, to zaledwie zalążek potencjału. Belg ma jeszcze pole do poprawy i może stać się absolutnie elitarnym skrzydłowym światowego formatu.