Mistrzowie z 2023 roku rozpoczynają walkę o Copa Libertadores w Caracas.

Kontynentalny sprawdzian po triumfie: Dlaczego Fluminense musi uważać?

To, że Fluminense wchodzi do rozgrywek jako obrońca tytułu z 2023 roku, buduje wokół nich aurę faworyta. Jednak konfrontacja z Deportivo La Guaira na UCV Olympic Stadium – miejscu, które nie oferuje przewagi wysokości, ale z pewnością generuje gęstą atmosferę – to nic innego jak pułapka na znużonego mistrza. Brazylijczycy, którzy meldują się w Copa Libertadores po raz jedenasty, muszą pamiętać, że rywale z Wenezueli, mimo znacznie krótszej historii na tym szczeblu (debiut dopiero w 2021 roku), są groźni u siebie.

Trener Luis Zubeldia nazwał Grupę C, w której znaleźli się jeszcze Bolivar i Independiente Rivadavia, mianem "wyzwania". Pytanie, czy to tylko taktyczna pokora, czy realne obawy? Fluminense musi sprostać nie tylko sześciu meczom grupowym do końca maja, ale również skompresowanemu kalendarzowi, który obejmuje Brasileiro i Copa do Brasil. Ostatni ligowy remis 1:1 z Coritibą był wyraźnym sygnałem, że Zubeldia kalkulował siły, oszczędzając kluczowych graczy przed wyprawą do Wenezueli.

Siła "Tricolor" jest jednak niezaprzeczalna. Z imponującymi 20 punktami w dziesięciu kolejkach Brasileiro, dorównują tempem swoim zespołom z lat mistrzowskich 2010 i 2012. W ofensywie iskrzą: 15 ligowych goli w dziesięciu meczach, a John Kennedy jest w doskonałej formie. W bramce stoi niezawodny Fabio, a kreację napędzają Luciano Acosta i Hercules. Ich organizacja i intensywność błyszczała choćby w niedawnym zwycięstwie 3:1 nad Corinthians. Mając na uwadze, że Fluminense wygrało siedem z ośmiu dotychczasowych potyczek z wenezuelskimi klubami, oczekiwania będą oscylować wokół kompletu punktów.

Wenezuelscy solidni: Jak La Guaira próbuje wejść na scenę kontynentalną?

Deportivo La Guaira to klub, który w ostatnich latach przeszedł spektakularną metamorfozę. Założony jako Real Esppor Club, szybko się rozwinął, zdobywając trzykrotnie Puchar Wenezueli i sięgając po mistrzostwo kraju w 2020 roku. Ich drugi etap w fazie grupowej Copa Libertadores ma jednak gorzki smak po debiucie w 2021 roku, kiedy to przegrali wszystkie sześć spotkań, kończąc kampanię z zerowym dorobkiem punktowym.

Obecnie, pod wodzą Hectora Bidoglio, zespół reprezentuje inną twarz. Ich tożsamość opiera się na defensywnej solidności i balansie. Nie można lekceważyć ich aktualnej formy w Liga FUTVE: są niepokonani w Torneo Apertura, notując pięć zwycięstw i pięć remisów w dziesięciu kolejkach, co dało im drugie miejsce w tabeli. To nie są już przypadkowi gracze, ale zespół, który wie, jak kontrolować tempo i unikać chaosu.

Głównymi architektami ofensywy są Juan Carlos Castellanos i Flabian Londono. Wenezuelczycy lubią dyktować warunki z posiadaniem piłki, zamiast wpadać w tryb "frenetycznego tempa". Dla nich, kluczowe będzie narzucenie swojej wizji gry i zmuszenie Fluminense do frustracji. Jeśli uda im się wdrożyć niski blok obronny i czekać na kontrataki lub stałe fragmenty gry, mogą sprawić Brazylijczykom ogromne problemy.

Kadrowa loteria brazylijskiego mistrza

Zarządzanie składem przez Zubeldię to obecnie największy atut Fluminense. Podczas gdy ich rywal ma względnie stabilny skład bez większych ubytków – z Cristopherem Varelą pewniakiem w bramce i solidnym tercetem obronnym i pomocniczym – Brazylijczycy mieli luksus rotacji. Kluczowi gracze, tacy jak Samuel Xavier i Canobbio, odpoczywali w ostatnim meczu ligowym, więc powinni wejść w starcie z La Guaira w pełni naładowani.

Najważniejszą wiadomością dla fanów z Rio de Janeiro jest powrót Lucho Acosty, który pauzował za kartki w lidze krajowej. Jego kreatywność w środku pola jest absolutnie kluczowa dla złamania defensywy rywala. Wracający do treningów Facundo Bernal to dodatkowy atut przed dalszą fazą rozgrywek. Niestety, kontuzje Nonato i Matheusa Reisa nadal stanowią problem. W ataku Kennedy jest gotów do poprowadzenia linii, a powrót Germána Cano, choćby na ławkę rezerwowych, to potężny zasób psychologiczny.

Dla La Guaira, Bidoglio stawia na sprawdzonych żołnierzy. W ataku na pewno trzeba obserwować Jose Ali Mezę i Keibera Lamadrid, ale to Flabian Londono będzie musiał nadrabiać braki techniczne indywidualną jakością. Jak uzupełnia źródło, Deportivo La Guaira możliwy skład to: Varela; Pena, Rivero, Peralta, Gutierrez; Faya, Flores, Castellanos; Lamadrid, Londono, Meza. Z kolei Fluminense możliwy skład to: Fabio; Xavier, Jemmes, Freytes, Rene; Martinelli, Hercules, Acosta; Canobbio, Serna, Kennedy. To pokazuje, że Brazylijczycy wystawią niemal najsilniejszy tercet ofensywny.

Spodziewana dominacja techniczna nad wenezuelską wytrzymałością

Choć nie można lekceważyć ligowej passy La Guaira, różnica w DNA klubowym i aspiracjach jest ogromna. Mówimy o drużynie, która trzy lata temu triumfowała na kontynencie, kontra zespole, który pięć lat temu dopiero debiutował w fazie grupowej i wypadł w niej katastrofalnie. Oczekujemy, że Fluminense od początku narzuci swoje, technicznie zaawansowane tempo. Zadaniem Brazylijczyków będzie uniknięcie pułapki, w którą wpadały inne faworyzowane zespoły – grę na wolnych obrotach. Muszą atakować szeroko i centralnie, nie pozwalając Wenezuelczykom na usztywnienie się w niskim bloku.

Mimo że La Guaira jest solidna, pojedynczy błąd, który wykorzysta napastnik w formie, jak Kennedy, może otworzyć worek. Z perspektywy analitycznej, jako eksperci, skłaniamy się ku przewidywaniu, że jakość indywidualna, wzmocniona świeżością kluczowych graczy, przeważy nad lokalnym zapałem. Stawiamy na spokojne, ale konsekwentne zwycięstwo gości.