Belgowie wreszcie się obudzili i rozbili Stany Zjednoczone w 1/8 finału mundialu.

Amerykański koszmar: Znowu ten sam scenariusz w 1/8 finału

Po fenomenalnym starcie turnieju Stany Zjednoczone były typowane przez wielu analityków jako kandydat do walki o najwyższe laury, a wizja Mauricio Pochettino zdawała się nabierać realnych kształtów. Rzeczywistość okazała się jednak bezlitosna. Amerykanie pożegnali się z mundialem na etapie 1/8 finału, co, choć bolesne, jest dla nich niestety znajomą historią. Oczywiście, format z 48 drużynami pozwolił im wreszcie zapisać premierowe zwycięstwo w fazie pucharowej, ale to nie zmienia faktu, że ich kampania zakończyła się przedwcześnie.

Co symptomatyczne, porażka ta oznacza, że wszyscy trzej gospodarze – USA, Kanada i Meksyk – odpadli na tym samym etapie rozgrywek. Kiedy presja i oczekiwania sięgnęły zenitu, Amerykanie po prostu nie podołali. Świat stanął na głowie, a Belgia, która ledwo uniknęła eliminacji z Senegalem w 1/32 finału, nagle odnalazła swoje dawno zaginione rezon.

Kontrowersje wokół Baloguna: Czy Pochettino popełnił błąd taktyczny i wizerunkowy?

Zanim Romelu Lukaku przypieczętował triumf Belgii, z boiska zszedł Folarin Balogun, a jego mina na ławce rezerwowych po ostatnim gwizdku mówiła wszystko. Ten mecz powinien być szachową rozgrywką taktyczną, sposobem na wykorzystanie słabości Belgów. Zamiast tego, to polityka i głośne hałasy medialne zdominowały narrację.

Prezydent USA, Donald Trump, publicznie wzywał FIFA do rewizji zawieszenia Baloguna po jego czerwonej kartce w poprzedniej rundzie. Trudno nie zastanawiać się, jaki wpływ to zamieszanie miało na napastnika i całą szatnię. Dla jednych taka presja zewnętrzna jest motywacją, dla innych staje się toksycznym balastem.

Pochettino powinien był wykazać się odwagą i posadzić Baloguna na ławce, niekoniecznie ze względów czysto piłkarskich, ale dla minimalizacji szkód wizerunkowych. To był najczystszy sposób na osłonięcie zawodnika i zespołu przed niepotrzebną burzą.

Zamiast tego, były menedżer Tottenhamu wrzucił Baloguna prosto w oko cyklonu kontrowersji, a ta decyzja ostatecznie się zemściła, kosztując USA cenny impet, kiedy najmniej mogli sobie na to pozwolić.

Przebudzenie Złotego Pokolenia: Odważne ruchy Rudiego Garcii

Prawda jest taka, że Belgia do tego spotkania nie prezentowała się przekonująco. Przez moment wydawało się, że „Złote Pokolenie” Diabłów znów zawiedzie na najważniejszym etapie. Jednak w Seattle sen się skończył. Belgowie wreszcie zrzucili kajdany zwątpienia. Owszem, nie musieli pokazywać wszystkiego po przerwie, spokojnie kontrolując wynik, ale czuć, że pod wodzą Rudiego Garcii drużyna ma jeszcze kilka biegów w zapasie.

Garcia podjął odważne decyzje personalne, sadzając na ławce Kevina De Bruyne, Jeremy’ego Doku, a nawet Romelu Lukaku. Ta rotacja opłaciła się znakomicie, zwłaszcza w kontekście Lukaku, który ponownie wszedł z ławki i odegrał kluczową rolę.

"USA 1-4 Belgium. Belgium put on a show in Seattle, thrashing co-hosts USA 4-1 in this last-16 tie. A much deserved win for the Belgians, who outplayed an out-of-sorts US." – podała Opta Analyst po meczu.

De Ketelaere w blasku fleszy i cios, który złamał serca gospodarzom

Kuriozalny błąd bramkarza USA, Matta Freese’a, połączony z karygodną niefrasobliwością obrony, w tym Tima Reama, dał Belgii kontrolę, której rozpaczliwie potrzebowali. Ale to trzeci gol okazał się ostatecznym sztyletem wbitym w nadzieje gospodarzy. Gdy czas uciekał, gracze Pochettino wyglądali na bezradnych, pozbawionych jakiegokolwiek alternatywnego planu na odwrócenie losów rywalizacji. Wiara po prostu wyparowała.

Charles De Ketelaere, którego Garcia czwarty raz w tym turnieju postawił wyżej niż nad Lukuaku, odpłacił się z nawiązką dwoma zgrabnie ukoronowanymi bramkami, obie padły efektem inteligentnego poruszania się bez piłki, by uwolnić się od krycia. Atalanta wykazał się skutecznością, której sam Lukaku mógłby pozazdrościć.

Rekordzista pod względem liczby goli dla Belgii w końcu doczekał się swojego momentu, wchodząc z ławki i stając się pierwszym rezerwowym w historii Mistrzostw Świata, który strzelił trzy gole w jednym turnieju, spokojnie umieszczając czwartą bramkę w siatce. Warto zaznaczyć, że tuż przed tym trafieniem kontuzji doznał Amadou Onana, prawdopodobnie zerwanie więzadła krzyżowego, co może wykluczyć go z dalszej gry. Lukaku zadedykował mu swoją bramkę, trzymając jego koszulkę, co było pięknym akcentem po tym, jak ostatecznie pogrzebał USA.

Choć Hiszpania wejdzie do ćwierćfinału jako faworyt, teraz zmierzy się z Belgią, która wreszcie zaczyna wierzyć we własny, niewykorzystany dotąd potencjał – to przerażająca perspektywa dla reszty rywali na tym mundialu.