Jacquet odrzucił Chelsea, obawiając się konkurencji i czasu gry.

Dlaczego Jacquet wybrał Anfield, a na Stamford Bridge zapanowało zdziwienie?

Wydawało się, że transfer Jeremy'ego Jacqueta, utalentowanego środkowego obrońcy z Rennes, do Chelsea jest już przesądzony. Nadzieje kipiały, zwłaszcza że sam 20-latek miał wykazywać chęć dołączenia do projektu na Stamford Bridge. Niespodziewanie jednak do gry włączył się Liverpool, a najnowsze doniesienia sugerują, że „The Reds” osiągnęli już etap „here we go” w sprawie pozyskania defensora, planując swoją przyszłość. Druga strona barykady, czyli Chelsea, została z niczym, co wprawiło wielu sympatyków w konsternację. Jak to możliwe, że faworyt przegrywa bitwę o młodego stopera z rywalem z Premier League?

Źródła, w tym Sky Sports News, rzucają nieco światła na ten transferowy poślizg. Jacquet miał zmienić zdanie po tym, jak zorientował się, co dzieje się w obronie Chelsea. Kluczowy okazał się fakt, że Mamadou Sarr miał zostać odwołany z wypożyczenia w Strasbourgu, a Josh Acheampong miał pozostać w klubie tej zimy. Dla młodego zawodnika, który szuka stabilnej ścieżki rozwoju, taka sytuacja mogła zasygnalizować zbyt duży tłok w centrum defensywy.

Czy polityka transferowa Chelsea obnaża jej największą słabość?

Pod wodzą Todda Boehly’ego, Chelsea przyjęła model gromadzenia obiecujących młodych talentów – albo z myślą o ich natychmiastowym wdrożeniu do pierwszej drużyny, albo z zamiarem późniejszej sprzedaży z zyskiem. To strategia ambitna, ale jak widać na przykładzie Jacqueta, młodzi piłkarze, by osiągnąć pełnię potencjału, potrzebują czegoś więcej niż tylko obietnic – potrzebują klarownej ścieżki kariery.

Obecnie Chelsea dysponuje imponującą listą defensorów: Benoit Badiashile, Jorrel Hato, Tosin Adarabioyo, Wesley Fofana, a także Trevoh Chalobah. Dodajmy do tego powrót po kontuzji kolana Leviego Colwilla pod koniec sezonu. W tak nasyconym składzie, dla kogoś takiego jak Jacquet, utorowanie sobie drogi do regularnej gry jako podstawowy stoper staje się niemal niemożliwe. Niestabilność i niepewność co do minuty na boisku to trucizna dla rozwoju młodzieży, a transfer Jacqueta pokazuje, że rynek to widzi.

Czy Chelsea zostaje w tyle za swoimi ligowymi rywalami?

Mimo że obecny menedżer, Liam Rosenior, notuje obiecujący początek, wygrywając sześć z siedmiu meczów, pod powierzchnią tli się niepokój o długoterminową wizję klubu. O ile podoba się dążenie do pozyskiwania przyszłych gwiazd zamiast ugruntowanych, starszych graczy, o tyle utrata jednego z najlepszych młodych środkowych obrońców dostępnych na rynku, jakim jest Jacquet, powinna stanowić dla zarządu dzwonek alarmowy.

Jeśli „The Blues” nie potrafią zagwarantować perspektyw nawet zawodnikom, którzy chcieli do nich dołączyć, może to zwiastować problemy w rywalizacji z potęgami takimi jak Arsenal czy Manchester City w nadchodzących sezonach. Zbyt duża rotacja wśród młodych graczy i brak priorytetowego traktowania ścieżki rozwoju (nawet kosztem potencjalnej przyszłej sprzedaży) może sprawić, że Chelsea zacznie przegrywać nie tylko mecze, ale i walkę o przyszłe pokolenia talentów.