Lider Saudi Pro League zwolnił tempo: Al-Hilal pod presją Al-Ahli.

Czy "Błękitna Potęga" straciła impet, dając pościgowi szansę?

Al-Hilal, znane jako "Al-Zaeem" (Liderzy), doświadcza obecnie momentu, który wprawia analityków w konsternację. Choć pozostają niepokonani w tym sezonie, seria dwóch kolejnych remisów w lidze brutalnie obniżyła ich przewagę nad Al-Nassr i Al-Ahli do zaledwie trzech punktów. To nie jest już komfortowa pozycja; to pole minowe, gdzie jeden błąd może kosztować całe prowadzenie.

Ostatnie widowiska nie napawały optymizmem. W 18. kolejce, mimo pozornej łatwości zadania, Al-Hilal zdołało jedynie zremisować 1:1 z Al-Riyadh, ledwo unikając porażki, którą musieli przypieczętować kolejnym remisem 2:2 w starciu z Al-Qadsiah. "The Blue Waves", jak inni ich nazywają, muszą natychmiast odzyskać zwycięską mentalność. W obliczu starcia z bezpośrednim rywalem o tytuł, presja jest gigantyczna.

Jednakże, statystyki domowe Al-Hilal to absolutna twierdza. Pod wodzą Simona Inzaghiego, ekipa ta pozostaje niepokonana na własnym stadionie od 16 spotkań, notując imponujący bilans 15 zwycięstw i zaledwie jednego remisu. To jest ich kotwica, która ma ich utrzymać na powierzchni chaosu ostatnich tygodni. Fani z pewnością traktują ostatnie potknięcia jako "przejściowe turbulencje", ale rywale z pewnością zamierzają wykorzystać moment zawahania.

"Królewscy" na krawędzi historii: Potencjał, by otworzyć wyścig

Al-Ahli, znani jako "The Royals", czują, że to jest ten moment, by zasiać realny niepokój w obozie lidera i dosłownie "otworzyć wyścig o tytuł". Przyjeżdżają do Rijadu w znakomitym nastroju, co potwierdzają ich ostatnie wyniki – dziewięć zwycięstw w dziesięciu ostatnich meczach we wszystkich rozgrywkach (jedna porażka). To jest forma godna mistrza, a nie drużyny aspirującej do trzeciego miejsca.

Co więcej, Al-Ahli ma imponujący bilans wyjazdowy. Wygrali osiem z ostatnich dziewięciu spotkań na obcym terenie, a jedyna strata punktów miała miejsce z Al-Fateh. To sugeruje, że Mathias Jaissle stworzył zespół odporny na presję gry poza domem, potrafiący dominować na terytorium przeciwnika.

Jednym z najmocniejszych argumentów Al-Ahli jest żelazna defensywa. Posiadają oni najlepszą obronę w całej lidze, tracąc dotychczas zaledwie 12 bramek. Taka solidność w tyłach może być kluczem do zneutralizowania ofensywnego potencjału Al-Hilal. Warto przypomnieć, że w pierwszym meczu obu drużyn padł remis 3:3, co pokazało, że Al-Ahli potrafi dotrzymać kroku liderowi, nawet w otwartym spotkaniu.

Personalne szachy na murawie: Powrót po PNA i bramkostrzelni snajperzy

W obozie Al-Hilal powroty po Pucharze Narodów Afryki (PNA) wzmacniają siłę wyjściowej jedenastki. Yassine Bounou, po powrocie z reprezentacji Maroka, zajął swoje zasłużone miejsce w bramce. Podobnie w defensywie, Pablo Marí, który stał się sercem obrony po transferze z Włoch, partnerować będzie prawdopodobnie Hassanowi Altambaktiemu. Największą niewiadomą jest formacja ataku: czy Marcos Leonardo, ich najlepszy strzelec z dziewięcioma golami, usiądzie na ławce, czy też zastąpi kogoś z podstawowej pary, by stworzyć jeszcze groźniejszy duet?

Po drugiej stronie boiska, Al-Ahli również dysponuje arsenałem, który budzi respekt. Oczywiście, długoterminowo kontuzjowany Abdullah Otayf nie będzie dostępny. Kluczowe postacie to: Edouard Mendy, który po powrocie z PNA znów strzeże bramki – były golkiper Chelsea – oraz absolutny motor napędowy ataku, Ivan Toney. Angielski napastnik, autor 18 trafień w tym sezonie, ma być głównym zagrożeniem. Będzie wspierany przez kreatywność Enzo Millota oraz magię Riyada Mahreza.

Możliwe składy na to kluczowe starcie wyglądają następująco:

Al-Hilal (potencjalny skład): Bounou; Al Yami, Tambakti, Mari, Hernandez; Kanno, Nevez, Milinkovic-Savic, Al Dawsari; Malcolm, Leonardo.

Al-Ahli (potencjalny skład): Mendy; Galeno, Ibanez, Hamidou, Abdulrahman; Atangana, Kessie, Al Johani; Millot, Toney, Mahrez.

Prognoza: Remis, który utrzyma napięcie na krawędzi

To starcie, bez wątpienia, będzie wyglądać jak walka na noże. Forma Al-Hilal sugeruje pewne wahania, podczas gdy Al-Ahli przyjeżdża z pewnością siebie i fantastycznym serią zwycięstw. Z jednej strony mamy fenomenalną passę Al-Hilal u siebie, dającą im moralny handicap. Z drugiej, Al-Ahli ma narzędzia – zwłaszcza w kontrataku i dzięki solidnej defensywie – aby uprzykrzyć życie liderowi.

Biorąc pod uwagę, że Al-Hilal będzie desperacko próbowało przełamać niemoc i zapobiec utracie punktów, a z drugiej strony Al-Ahli będzie wywierać nieustanną presję, trudno jest wskazać jednoznacznego triumfatora. Uważam, że rywalizacja ta, będąca na ostrzu noża, zakończy się remisem, który utrzyma walkę o tytuł w niesamowitym napięciu. Przewiduję wynik 2:2.