Spadek formy Salaha: fizyczność, taktyka czy odejście gwiazdy?

Czy „Faraon” fizycznie się wypalił? Statystyki kłamią, ale czy na pewno?

Kiedy latem ubiegłego roku Liverpool negocjował z numerem jedenastym przedłużenie kontraktu, w powietrzu wisiało jedno kluczowe pytanie: jak długo 33-letni skrzydłowy utrzyma swoje turbo tempo? Przeciwnicy argumentowali, że podpisywanie lukratywnego kontraktu z zawodnikiem zbliżającym się do jesieni kariery to finansowe ostrzy noża. Z drugiej strony, koledzy z drużyny i sztab szkoleniowy nie szczędzili pochwał dla jego nienagannego etosu pracy i podejścia na siłowni.

Ostatecznie stanęło na kompromisie, który uczynił Salaha najlepiej opłacanym zawodnikiem w historii klubu – 400 tysięcy funtów tygodniowo, ale tylko na dwa lata. Kontrakt obowiązuje do 2027 roku. Choć to była próba utrzymania balansu, po nieudanej obronie tytułu w 2025/26, narracja o "naturalnym fizycznym spadku" stała się wygodnym domyślnym wytłumaczeniem.

Pojawiają się jednak dane, które podważają tę tezę. W sezonie 2024/25 Egipcjanin notował średnio 15,1 sprintu na mecz. W obecnej kampanii ta liczba spadła do nieco ponad 13 – różnica marginalna. Co więcej, dystans, jaki pokonywał na boisku, jest niemal identyczny: 9,3 km w poprzednim sezonie kontra 9,5 km w obecnym. Choć te wskaźniki nie dają pełnego obrazu kondycji, sugerują, że Mohamed Salah nie zwalnia biegu z powodu drastycznego obniżenia wydolności fizycznej. To skłania do poszukiwania winnych gdzie indziej.

Czy Arne Slot nie potrafi wycisnąć magii z Salaha? Taktyczna rewolucja kontra legenda

Jeżeli fizjologia nie jest głównym winowajcą, musimy przyjrzeć się warsztatowi szkoleniowcowi. Czy system wprowadzany przez Arne Slota w 2025/26 po prostu nie pasuje do jego atutów? Szczerze mówiąc, Slot udowodnił, że potrafi wydobyć z Salaha esencję, kiedy to Egipcjanin w systemie z poprzedniego sezonu zanotował 29 goli i 18 asyst, prowadząc Liverpool do mistrzostwa.

Jednak przybycie takich graczy jak Florian Wirtz, Hugo Ekitike czy Alexander Isak, jasno zasygnalizowało, że klub przygotowuje się na erę post-Salaha, przesuwając ciężar ofensywy na nowe talenty. I tu tkwi sedno problemu. Przygotowanie do przyszłości jest mądre, ale obecny efekt uboczny tej strategii jest widoczny w statystykach: produktywność Salaha drastycznie spadła.

Przeanalizujmy zaangażowanie: Salah notuje średnio 48,3 kontaktu z piłką na 90 minut w lidze w bieżącym sezonie, wobec 49,1 w zeszłorocznej, mistrzowskiej kampanii. Na pierwszy rzut oka to niby nic, ale diabeł tkwi w szczegółach, a te szczegóły to strefa zagrożenia. Egipcjanin notuje zaledwie 7,5 kontaktu w polu karnym na mecz w 2025/26 – to aż 25% mniej niż w trzech poprzednich sezonach, kiedy średnia ta wynosiła 10. Innymi słowy, Salah jest mniej obecny tam, gdzie Liverpool najbardziej go potrzebuje.

Nie można też ignorować kluczowej straty: Trent Alexander-Arnold. Lewy obrońca z prawej nogi stał się de facto głównym kreatorem Liverpoolu. Utrata tak unikalnego "playmakera" wymusiła natychmiastową zmianę kierunku gry. Nowa generacja zawodników potrzebuje czasu, aby osiągnąć podobną efektywność, a to kosztuje Salaha, który stracił główne źródło swoich dograń i kreacji.

Czy transferowe lato 2026 to koniec ery Salaha w Liverpoolu? Kasa nie lubi czekać

Jeżeli połączyć spadek efektywności na boisku z ekonomicznymi realiami klubu, obraz staje się naprawdę ponury dla kibiców The Reds. Zgodnie z napływającymi i coraz bardziej wiarygodnymi doniesieniami, odejście Salaha latem staje się scenariuszem wysoce prawdopodobnym.

Liverpool, zarządzany przez Fenway Sports Group, od dawna kładzie nacisk na samowystarczalność ekonomiczną, budując wartość na przychodach, a nie na wstrzykiwaniu kapitału przez właścicieli. W tym kontekście, utrzymywanie na liście płac legendy zarabiającej 400 tysięcy funtów tygodniowo, której produktywność nie równoważy już słupków finansowych, wydaje się aktem finansowego samobójstwa.

Ta kalkulacja tylko potwierdza, że klub rozważy sprzedaż klubowej ikony. Naturalnym kierunkiem, biorąc pod uwagę długotrwałe zainteresowanie, wydaje się być Saudi Pro League, która od dawna postrzega Salaha jako potencjalny klejnot w koronie swojej rozwijającej się ligi. Dla Liverpoolu byłby to sposób na odzyskanie znaczącej części kapitału i zwolnienie miejsca w budżecie płacowym pod nowe projekty Arne Slota.