Tottenham idzie w górę pod wodzą nowego trenera i skandynawskich wzmocnień

Od dna do Ligi Mistrzyń: Magia zmiany w Tottenhamie

Po kampanii 2024/2025, która zakończyła się rozczarowującym jedenastym miejscem i drugą najdziurawszą defensywą w lidze (44 stracone bramki), Tottenham Hotspur Ladies potrzebował wstrząsu. I przyszedł on z hukiem. Zwolnienie Roberta Vilahamna w czerwcu i zatrudnienie Martina Ho – wysoko cenionego menedżera, który z SK Brann doprowadził do ćwierćfinału Ligi Mistrzyń – zasygnalizowało nową erę. Do tego dołożył się Vinai Venkatesham, były CEO Arsenalu, który objął stanowisko dyrektora generalnego w kwietniu 2025 roku, przynosząc ze sobą aurę stabilności i doświadczenia w budowaniu czołowych drużyn kobiecych.

W tym nowym, elektryzującym otoczeniu, transfery nabrały zupełnie innego znaczenia. Jednym z kluczowych wzmocnień była Cathinka Tandberg. Dla 21-letniej Norweżki, która z racji rodzinnych więzi czuje głębokie przywiązanie do klubu, decyzja była prosta.

„Naprawdę łatwo mi się tu zaklimatyzować. Cieszę się na co dzień, z każdego treningu. Spełniam swoje dziecięce marzenie. Uwielbiam tu być i grać przed tymi kibicami. Mam wrażenie, że jeszcze nawet się nie zaczęłam, więc nie mogę się doczekać przyszłości” – mówiła Tandberg, co doskonale oddaje energię panującą w zespole.

Jej lojalność wobec klubu jest wręcz wzruszająca. Synonimem Tottenhamu jest dla niej lojalność rodowa.

„Od małego chodziłam z tatą na White Hart Lane. Jeden z moich ulubionych zawodników tu grał, więc kiedy pojawiła się opcja z Tottenhamem, nie było wątpliwości… Mój tata jest wniebowzięty. Powiedział: „Nie możesz wybrać niczego innego. Musisz wybrać Spurs””.

Tandberg nie czekała, by zaimponować. Już w drugim meczu sezonu otworzyła swój licznik, strzelając oślepiającą bramkę z około 40 jardów przeciwko Evertonowi – to, co sama nazwała „małą zapowiedzią” tego, co ma nadejść.

Skandynawski szlak przetarty: Szwedzki i Norweski inkubator talentów

Co ciekawe, Tottenham stał się magnesem nie tylko dla Norweżek. W ostatnim oknie transferowym szwedzka Damallsvenskan stała się jednym z najbardziej dochodowych źródeł pozyskiwania zawodniczek dla Barclays WSL. Martin Ho, adaptując swoją norweską filozofię trenerską, sprowadził trzech z czterech stałych zimowych transferów ze szwedzkiej elity. Czwarty, Signe Gaupset, to również wychowanka skandynawskiego systemu, przybyła z norweskiej Toppserien.

Wśród nich znalazła się Hanna Wijk, która przeniosła się z BK Häcken, gdzie spędziła sześć lat. Dla młodej obrończyni jej poprzedni klub był kluczowym elementem progresu.

„Häcken odegrał dużą rolę w moim rozwoju i dlatego jestem tutaj dzisiaj” – przyznała 22-latka. „Cieszę się ze wszystkiego, co Häcken dla mnie zrobił. Uważam, że szwedzka liga to naprawdę dobre miejsce dla zawodniczek, aby rosnąć i się rozwijać, a następnie przenieść się za granicę”.

Tandberg podziela tę opinię. Dla niej Damallsvenskan była idealnym stepping stone – krokiem milowym, który pozwolił jej nabrać pewności siebie i rytmu bramkowego bez gwałtownego skoku na zbyt wysoki pułap.

„Dla mnie to było idealne, by pójść do ligi szwedzkiej, by zdobyć pewność siebie i bramki” – tłumaczyła. „To było bardzo ważne, by robić odpowiednie kroki i nie przeskakiwać z małego etapu na wielki. W moim wieku muszę grać, a to było dla mnie najważniejsze”.

Konkurencyjność i zasady: Nowy styl gry Ho

Ostatecznie, magnesem dla obu zawodniczek była nie tylko liga, ale i wizja Martina Ho. Przyciągała ich możliwość rywalizowania na najwyższym poziomie, rzucania wyzwań najlepszym graczkom na świecie.

„Mecze są bardzo konkurencyjne, a liga jest niesamowicie trudna” – zauważyła Wijk. „Musisz dawać z siebie sto procent w każdym meczu. Musisz być w szczytowej formie co tydzień. Jako piłkarz, tego właśnie chcesz”.

Filozofia Ho kładzie nacisk na kontrolę posiadania piłki, agresywny atak i wysoki pressing, ale bez zapominania o pracowitości w defensywie. To wymaga dyscypliny.

„Chce, aby zespół był wolny [kreatywny], ale także, by miał wyznaczone zasady, których wszyscy przestrzegają, co daje jasność każdemu” – wyjaśniła Wijk. „Poza tym, dużo pracuje z zawodniczkami indywidualnie. To dla mnie duża zaleta”.

Efekty są już widoczne. Tottenham plasuje się komfortowo na piątym miejscu w Barclays WSL, mając zaledwie cztery punkty straty do Chelsea, która okupuje ostatnie miejsce premiowane awansem do Ligi Mistrzyń. Statystyki potwierdzają transformację: piąta średnia posiadania piłki (51,8%), piąta oczekiwanych goli (19,9) oraz goli na mecz (1,3), a także trzecia pozycja pod względem zachowanych czystych kont (5). Oczywiście, nie wszystko idzie gładko – porażka 2:0 z Chelsea, mimo dobrej gry w pierwszej połowie, pokazuje, że droga na szczyt jest jeszcze długa. Realistycznie, awans do Ligi Mistrzyń w tym sezonie to scenariusz zbyt optymistyczny. Jednak jeśli tegoroczna kampania stanie się solidnym fundamentem dla lat nadchodzących, to Tottenham ma wszelkie powody, by ten sezon uznać za spektakularny sukces.