Yamal: rekordowy hat-trick i setna akcja bramkowa przed 19. urodzinami.

100. akcja bramkowa. Czy to już nowa definicja "młodego talentu"?

Lamine Yamal, produkt słynnej La Masii, wszedł w mecz przeciwko Żółtej Łodzi Podwodnej zmotywowany, by przerwać dwumeczową posuchę bramkową w La Lidze. Hansi Flick postawił na dynamicznego Hiszpana w wyjściowym składzie, a ten odwdzięczył się z nawiązką, od razu wpisując się na listę strzelców. Już w 28. minucie, po inteligentnym podaniu rodaka, Fermina Lópeza, Yamal zachował się jak weteran, posyłając piłkę płaskim strzałem w dolny róg bramki.

Ale to nie był koniec jego popisów. Niecałe dziesięć minut później, nastolatek zaprezentował coś, co fani Barcy już dobrze znają – firmowy zwód, minął dwóch rywali i posłał bajeczną bombę w samo okienko. Ten drugi gol, drodzy kibice, to nie tylko dublet w meczu, to historyczny moment: 48 goli i 52 asysty, co łącznie daje 100. udział w bramce w seniorskiej karierze, licząc zarówno klub, jak i reprezentację! Pomyślmy o tym – osiemnastolatek z taką machiną statystyczną. Czy to nie jest pewna forma szaleństwa?

Analizując suchą statystykę, Yamal przed tym starciem miał na koncie 24 ligowe trafienia. Zdobycz przeciwko Villarreal pozwoliła mu przekroczyć magiczną barierę 25 goli w La Lidze, osiągając ten pułap w zaledwie 95 występach. I tu przechodzimy do sedna zagadki:

„Od 2000 roku żaden inny zawodnik w pięciu czołowych ligach Europy nie zdołał zdobyć 25 goli, zanim skończył 19 lat”.

To nie jest już tylko bycie "dobrym młodym piłkarzem". To jest wybijanie się ponad normę całej XXI-wiecznej europejskiej piłki.

Ligi Mistrzów – czy młody mag może unieść ciężar oczekiwań?

Zadziwiające liczby Yamala, który w tym sezonie ma na koncie już 31 kluczowych akcji ofensywnych (17 goli, 14 asyst w 34 spotkaniach!), budzą naturalnie pytania o przyszłość FC Barcelony. Choć klub z Estadio Olímpico Montjuïc odpadł pechowo w półfinale Ligi Mistrzów w poprzedniej edycji, obecny sezon daje na nowe otwarcie.

Losowanie fazy pucharowej Ligi Mistrzów było dla Blaugrany nad wyraz łaskawe. Trafili na Newcastle United, co jest swoistą powtórką grupowych zmagań, gdzie Barça triumfowała (2:1 we wrześniu). Owszem, nie można lekceważyć Srok pod wodzą Eddiego Howe’a, ale logicznie rzecz biorąc, Barcelona wchodzi w tę dwumeczową batalię jako faworyt. W ćwierćfinale czekałby prawdopodobnie jeden z pary Atletico Madryt lub Tottenham Hotspur – scenariusz, w którym Barça wychodzi na czołowe europejskie potęgi dopiero później.

Jeśli wszystko potoczy się zgodnie z przewidywaniami, w półfinale rywalem będzie mierzący się z europejską elitą triumfator z grupy, czyli Arsenal, Bayer Leverkusen, Bodo/Glimt lub Sporting Lizbona. O ile Arsenal stanowiłby test z najwyższej półki emocjonalnej i taktycznej, o tyle pozostałe ekipy wydają się być w zasięgu drużyny Flick’a.

Cała atmosfera wokół klubu jest podsycana perspektywą powrotu na szczyt Europy po ponad dekadzie posuchy. Jasne, Lamine Yamal nie jest sam, ale to jego geniusz, jego niesamowita wizja i bezczelność w dryblingu ma być kluczem do zamknięcia ust krytykom i przejęcia pucharu. Czy młody geniusz będzie w stanie udźwignąć nadzieje Camp Nou w tej kluczowej fazie sezonu? Odpowiedzi dostaniemy już wkrótce.

Konkurencja w cieniu czeka: Co poza Barceloną?

Yamal dewastuje dotychczasowe tabele Scoti/Opta, ale ten fenomen ma szerszy kontekst europejski. Gdy obserwujemy, jak rodzą się legendy, zawsze warto zastanowić się, kto – jeśli w ogóle – jest w stanie mu dorównać lub go wyprzedzić. Statystyki pokazują, że europejska elita czeka na graczy zdolnych do tak szybkiego wejścia na seniorski poziom.

To imponująca statystyka, ale jest też sygnałem dla innych menedżerów: młodzież to nie tylko potencjał, ale realna broń tu i teraz. Cytując jedno z gorących podsumowań tego wyczynu:

"Barcelona winger Lamine Yamal has scored 26 goals in 95 matches in @LaLigaEN, becoming the first player to reach 25 goals before turning 19 in Europe's top five leagues in the 21st century. Magician."

Dla Hansiego Flicka i całej Barcelony, Yamal to nie tylko gwiazda, to gwarancja, że nawet jeśli inni wielcy Ligi Mistrzów pójdą na wojnę, oni dostaną do niej generała, który ledwie zdał maturę. Zobaczymy, czy ta magia utrzyma się aż do europejskiego finału.