Arsenal i Paris Saint-Germain zmierzą się w finale Ligi mistrzów o historyczny triumf.

Droga do finału: Ogień i lód na europejskich szlakach

Droga, jaką pokonały obie drużyny w fazie pucharowej, doskonale ilustruje ich obecną formę i determinację. Arsenal udowodnił swoją odporność, eliminując po drodze Bayer Leverkusen (niepokonany do tej pory), Sporting Lizbona oraz trudne Atletico Madryt. To jest zespół, który wygrywa, nawet gdy nie gra pięknie, co potwierdza ich niedawny sukces w Premier League – pierwszy tytuł od 2004 roku. Mikel Arteta wzywa swoich graczy, by ci „wzięli ten moment we władanie”, sugerując, że mentalność mistrzów jest już w szatni.

Zupełnie inaczej wyglądała marszruta PSG. Mistrzowie Francji musieli zmierzyć się z absolutnymi tytanami – pokonali AS Monaco, Chelsea, Liverpool, a w półfinale zdemolowali Bayern Monachium. Luis Enrique, menedżer PSG, który już raz wygrywał ten puchar, podkreśla, że kluczowe będą „detale”. PSG celuje w dublet – obronę tytułu Ligi Mistrzów po wygraniu Ligue 1. Czy Wenger nigdy nie wygrał Ligi Mistrzów, ale teraz Mikel Arteta, jego protegowany, ma szansę to zmienić.

Statystyczne starcie gigantów: Kto ma przewagę?

Patrząc na bezpośrednie starcia (Head-to-Head), bilans jest zaskakująco wyrównany, mimo dominacji PSG w ostatnich latach. Na 7 dotychczasowych spotkań, obie drużyny mają na koncie po 2 zwycięstwa, a 3 mecze zakończyły się remisem. Jednak fani Arsenalu muszą pamiętać, że w ubiegłym sezonie PSG wygrało oba mecze w Champions League (1:0 na Emirates i 2:1 na Parc des Princes).

PSG – Szukając nieśmiertelności w Europie

Paryżanie wchodzą do tego finału jako obrońcy tytułu, co jest rzadkim osiągnięciem. Są pierwszą drużyną od Realu Madryt w latach 2017/2018, która wróciła do finału rok po triumfie, i to po historycznym zwycięstwie 5:0 nad Interem w 2025 roku. Jak podaje Sports Mole, to największa różnica bramek, jaką kiedykolwiek odnotowano w finale.

Co więcej, PSG wygrało pięć kolejnych rund pucharowych przeciwko angielskim klubom! Statystyki ofensywne paryżan są oszałamiające: zdobyli 44 bramki w tej edycji i potrzebują jednego trafienia, by wyrównać historyczny rekord Barcelony z sezonu 1999/2000. Khvicha Kvaratskhelia jest w fenomenalnej formie, z 10 golami na koncie – tuż za rekordem Zlatana Ibrahimovicia dla PSG. A co z trenerem? Luis Enrique może dołączyć do elitarnego grona trenerów z trzema triumfami (obok Ancelottiego, Paisleya, Zidane’a i Guardioli) i zostać pierwszym hiszpańskim szkoleniowcem od Jose Villalonga (1956/57), który wygra podwójnie z rzędu.

Arsenal: Niepokonany i spragniony chwały

Arsenal przybywa do Budapesztu jako jedyna niepokonana dotąd drużyna w tej edycji Ligi Mistrzów. Ich seria bez porażki to 14 meczów (11 wygranych, 3 remisy) – to ich najdłuższa passa w historii europejskich pucharów. Stanowią pierwszą drużynę, która uniknęła porażki we wszystkich 14 dotychczasowych spotkaniach w jednej kampanii LM. To jest twarda, nieprzebijająca się ściana.

Kanoniersi mają szansę na historyczny wyczyn podwójnej korony, dołączając do Liverpoolu, Manchesteru United i Manchesteru City jako czwarty angielski zespół. Największym wyzwaniem jest jednak powtórzenie sukcesu z 2006 roku – ostatni raz dotarli tu 20 lat temu, przegrywając wtedy z Barceloną. Mikel Arteta stanie w nietypowej pozycji: to pierwsza sytuacja, gdy finał LM jest rozgrywany między dwoma trenerami z tego samego kraju (Hiszpania), prowadzącymi kluby spoza tego kraju. To jest pojedynek hiszpańskiej szkoły taktycznej na obcej ziemi.

Obrona Arsenalu będzie musiała utrzymać koncentrację, ponieważ dziewięć czystych kont to już niemal rekord. Jeśli zachowają zero z tyłu, mogą wyrównać osiągnięcie Realu Madryt w liczbie "clean sheets" w jednej kampanii. W szatni młode talenty, takie jak Myles Lewis-Skelly (19 lat i 246 dni), mają szansę wejść do historii jako jedni z najmłodszych graczy z 20 występami w Lidze Mistrzów.