Nagle cisza w szeregach Kanonierów. Kontuzja Bena White’a rzuca cień na aspiracje Arsenalu, a legenda klubu dzieli się gorzką przepowiednią dotyczącą jego przyszłości. Czy obrońca popełnił błąd, wracając na boisko, czy może to po prostu brutalny pech, który może go kosztować miejsce w pierwszej jedenastce?
Czy Ben White może opuścić Emirates po tym pechowym incydencie? Poglądy Raya Parloura
Saga transferowa wokół Arsenalu nigdy nie cichnie, a najnowszy uraz Bena White’a, choć z pozoru chwilowy problem, wywołał lawinę spekulacji. Po tym, jak obrońca musiał opuścić boisko z kontuzją ścięgna podkolanowego podczas starcia z Wolverhampton Wanderers, głos zabrał sam Ray Parlour, nieśmiertelny członek słynnej drużyny „Invincibles”. Jego słowa, wypowiedziane ekskluzywnie dla Sports Mole, są sygnałem ostrzegawczym dla Mikela Artety.
White, który niedawno odzyskał miejsce w wyjściowym składzie po problemach zdrowotnych Williama Saliby, Jurriena Timbera i Cristhiana Mosquery, wydawał się wracać do optymalnej formy. Fantastyczna asysta przy bramce Mikela Merino w zwycięstwie 2:0 nad Brentford była tego dowodem. Niestety, pechowy sprint za Hwang Hee-chanem w 31. minucie meczu z Wilkami przekreślił te plany. Doniesienia sugerują, że Anglik może pauzować przez najbliższy miesiąc, co jest potężnym ciosem dla gracza, który już w zeszłym sezonie stracił 27 spotkań.
Parlour, znany ze swojego bezpośredniego podejścia, nie widzi scenariusza, w którym White pakuje walizki w styczniowym okienku transferowym. Jednak jego wizja letniej przeprowadzki jest znacznie bardziej pesymistyczna:
„Mikel ma chyba po dwóch zawodników na każdą pozycję, więc wszystko zależy od zawodnika,” stwierdził Parlour. „To jest naprawdę dobra jednostka w tej chwili – wszyscy starają się sobie nawzajem pomagać. Ale w pewnym momencie kariery chcesz grać tydzień po tygodniu.”
Wielu defensorów, zwłaszcza w okolicy 28. roku życia, zaczyna kalkulować swoją wartość i czas gry. I tu pojawia się kluczowy dylemat White’a:
„I czy Ben patrzy na swoją karierę i myśli: 'Cóż, mam 28 lat, czy chcę grać co tydzień? Czasem menedżerowie nie mogą stawać ci na drodze. Mikel sam był zawodnikiem, doskonale wie, jak frustrujące może być, jeśli nie grasz co tydzień.”
Nie można jednak zapominać o profesjonalizmie, o którym mówi legenda Kanonierów. Parlour ubolewa nad losem piłkarza, który musiał czekać na swoją szansę, a teraz znów dopadły go kłopoty zdrowotne. A futbol to także biznes, a biznes wymaga bilansowania finansów.
„Czuć sympatię dla Bena, ponieważ czekał bardzo długo, aby dostać szansę, grał naprawdę dobrze i teraz znów nabawił się kontuzji. Trzeba też bilansować księgi – jeśli sprowadzasz zawodników tak jak oni to zrobili, musisz to zrównoważyć w drugą stronę. Jestem pewien, że nie odejdzie, dopóki jest kontuzjowany w tym styczniowym okienku, ale może pod koniec sezonu odejdzie.”
Mimo wszystko, jeśli transfer nie dojdzie do skutku, Parlour wierzy w lojalność gracza, który ma ważny kontrakt z klubem do 2028 roku, a jego dotychczasowe statystyki (sześć goli i 13 asyst w 171 meczach od transferu za 50 milionów funtów z Brighton w 2021 roku) pokazują jego zaangażowanie.
Prawdziwy test Artety: Jak zastąpić Bena White’a przy niepewności wokół Timbera?
Na pierwszy rzut oka, kontuzja White’a nie wydaje się katastrofalna, zwłaszcza że Jurrien Timber wraca do gry. Ale proszę państwa, to jest Arsenal Mikela Artety. Holender, który doznał zerwania więzadła krzyżowego w pierwszym dniu sezonu 2023/24, jest obecnie eksploatowany na granicy wytrzymałości. Porównanie minut gry wśród graczy z pola Arsenalu pokazuje, że tylko Declan Rice i Martin Zubimendi spędzili więcej czasu na murawie niż były zawodnik Ajaksu. Czy można oczekiwać, że co chwilę grający Timber będzie w stanie załatać każdą dziurę na prawej obronie, gdy White odpoczywa? Absolutnie nie. To prosta matematyka fizjologiczna.
Arteta został pozbawiony możliwości wykorzystania Thomasa Parteya jako awaryjnego rozwiązania w defensywie. Oznacza to, że paleta dostępnych opcji kurczy się drastycznie. Kogo zatem menedżer może wystawić, zamiast ryzykować przeciążenie podstawowego bocznego obrońcy?
W tej sytuacji na pierwszy plan wysuwają się opcje młodzieżowe, które do tej pory ogrzewały ławki lub grały w niższych kategoriach wiekowych. Mowa o 19-letnim Joshua Nicholsie, który znalazł się w kadrze na ostatnie zwycięstwo w Lidze Mistrzów przeciwko Club Brugge. Czy da się mu nagle przydzielić rolę kluczowego obrońcy w Premier League? To duże ryzyko.
Jeszcze bardziej śmiałym (czy też desperackim) ruchem wydaje się sięgnięcie po 16-letniego Marli’ego Ellisa Salmony’a, który zadebiutował w seniorskim futbolu w tym samym meczu. Choć Salmon sporadycznie grał na prawej obronie w drużynie U-18, wystawienie go od pierwszej minuty w ważnym ligowym spotkaniu byłoby aktem czystej odwagi lub, w najlepszym razie, konieczności.
Oczywiście, nikt nie spodziewa się, że ci młokosi będą rozpoczynać mecze od gwizdka. Realistycznie patrząc, Arteta może ich wprowadzać na ostatnie 30 minut, kiedy Arsenal prowadzi wysoko i może pozwolić sobie na rotację i oszczędzanie Timbera. Niemniej jednak, głębia składu – kluczowy argument, którym Arsenal miał się wykazać w tym sezonie – jest właśnie wystawiana na najcięższą próbę. Kiedy nie ma White’a, system zaczyna się chwiać.
