Leeds czeka na Manchester United, by podsycić ligową wojnę.

Rywalizacja, która płonie na nowo: Od przepaści do szansy na spektakl

Jeszcze nie tak dawno wydawało się, że Leeds United nieuchronnie zmierza ku spadkowi do Championship. Zespół z Elland Road borykał się z brakiem konsekwencji, a Daniel Farke musiał walczyć o posadę trenera. Ale jak w futbolu bywa, karty rozdały się na nowo. Obecnie Leeds może pochwalić się imponującą serią sześciu meczów bez porażki, a niedawny, niezwykle cenny remis 0:0 na Anfield przeciwko Liverpoolowi tylko potwierdził, że w klubie coś ruszyło w dobrym kierunku. Niedzielny mecz to idealna okazja, by potwierdzić ten renesans, zwłaszcza że mierzą się ze swoimi odwiecznymi rywalami, a do tego grają na własnym boisku, gdzie w tym sezonie przegrali zaledwie dwukrotnie.

Dla Manchesteru United sytuacja wygląda zgoła inaczej. Ostatni domowy remis z Wolverhampton pozostawił więcej pytań niż odpowiedzi, wzniecając świeże wątpliwości co do słuszności obsadzenia Rubena Amorima na stanowisku menedżera. Po udanym eksperymencie z czwórką obrońców w starciach z Bournemouth i Newcastle, Amorim powrócił do preferowanego ustawienia 3-4-3, co natychmiast przełożyło się na problemy z kreowaniem akcji ofensywnych przeciwko — bądź co bądź — najsłabszej drużynie ligi. O ile posada Amorima nie jest w tej chwili zagrożona, kolejny słaby wynik w bezpośrednim starciu z Leeds może definitywnie podkopać narrację o postępie pod jego wodzą.

Oś kluczowych postaci: Kto pociągnie wózek, a kto musi się obudzić?

Analizując składy, widać wyraźnie, gdzie leżą punkty ciężkości obu ekip, a także gdzie występują największe luki kadrowe.

Wśród gospodarzy, imponująca seria strzelecka Dominica Calverta-Lewina została przerwana ostatnio w starciu z Liverpoolem – to pierwszy od sześciu meczów przypadek, gdy środkowy napastnik nie znalazł drogi do siatki. To sprawia, że presja na innych ofensywnych pomocnikach rośnie. Tutaj na scenę wkracza Brenden Aaronson. Zmiana taktyczna Farke’a na 3-5-2 ewidentnie mu służy; Amerykanin dzięki swoim dryblingom wnosi do ataku zupełnie inną dynamikę. Jak podają statystyki, Aaronson jest beneficjentem tej zmiany.

Kolejnym filarem dla The Whites będzie Anton Stach. Ten niemiecki pomocnik jest prawdziwym motorem środka pola dla beniaminka, kreując najwięcej szans bramkowych spośród wszystkich zawodników Leeds w tym sezonie – jego rola w niedzielę będzie zatem kluczowa dla kontroli nad tempem gry.

Po stronie Manchesteru United, ofensywa jest mocno okrojona. Z powodu kontuzji Bruno Fernandesa, a także nieobecności Amada Diallo i Bryana Mbeumo na Pucharze Narodów Afryki, główny ciężar odpowiedzialności spoczywa na Matheusie Cunhie. Choć Benjamin Šeško zanotował więcej strzałów niż ktokolwiek inny w remisie z Wolverhampton, Słoweniec nie strzelił gola od października, co jest niepokojącym trendem. Pozytywnym sygnałem w defensywie United jest postawa Aydena Heavena, który w ostatnich tygodniach wyrósł na ważną postać w obronie, wspierany przez Patricka Dorgu na prawej stronie, który regularnie zapewnia dopływ piłek w ostatnią tercję boiska.

Zawirowania kadrowe: Kto jest na boisku, a kto na zwolnieniu lekarskim?

Skład Manchesteru na wyjazd do Leeds wygląda jak lista strat poniesionych na wojnie pozycyjnej. Uraz Bruno Fernandesa to poważny cios, ale i tak lista nieobecnych jest długa: Matthijs De Ligt, Harry Maguire, Mason Mount i Kobbie Mainoo zmagają się z drobnymi urazami. Dochodzi do tego Afrykański Puchar Narodów, który zabrał Amada i Mbeumo, a także marokańskiego prawego obrońcę, Noussaïra Mazraouiego. To sprawia, że ekipa gości jest wyraźnie osłabiona przed wizytą na Elland Road.

W Leeds również nie jest idealnie. Daniel James i Sean Longstaff pozostają poza grą z powodu kontuzji. Największą stratą jest jednak Ethan Ampadu, który z powodu piątej żółtej kartki złapanej na Anfield, nie zagra w derbach. Jego nieobecność w linii obronnej stworzy olbrzymią dziurę, którą trzeba będzie załatać. Z drugiej strony, jest cień szansy na powrót Joe Rodona, który opuścił zremisowany bezbramkowo mecz z Liverpoolem.

Przewidywania dla kibiców: Derby, gdzie forma ma znaczenie drugorzędne

Choć Manchester United jest historycznie wyżej notowany, obecny impet Leeds United jest argumentem, którego nie można ignorować. Zespół Farke’a jest niesamowicie trudny do pokonania w tym momencie sezonu, a ich wyjazdowy punkcik z Liverpoolem to dowód dojrzałości taktycznej, której goście wydają się obecnie pozbawieni. Wygrana w derbach na własnym stadionie byłaby dla Leeds spektakularnym otwarciem roku 2026 i potężnym manifestem przeciwko tym, którzy już ich skreślili. Patrząc na dysproporcje kadrowe i morale, wydaje się, że gospodarze mają większe szanse na zdobycie kompletu punktów.

Prognostycy wskazują, że w tym emocjonującym starciu to gospodarze okażą się lepsi: Leeds 2, Manchester United 1.