Manchester United celuje w rewolucję w składzie na lato 2026.

Wielka przebudowa środka pola: Trzech muszkieterów rewitalizacji

Po fantastycznym sezonie ofensywy, gdzie Matheus Cunha, Bryan Mbeumo i Benjamin Sesko regularnie meldowali się w dwucyfrowych statystykach, linią wymagającą natychmiastowej i radykalnej interwencji jest środek pola. Sytuacja kadrowa jest jasna: kontrakt Casemiro wygasa z końcem czerwca, a spodziewane odejście Manuela Ugarte tworzy lukę, którą trzeba załatać trzema nowymi siłami, by wesprzeć nieśmiertelnego Kobbiego Mainoo, podczas gdy Bruno Fernandes operować będzie wyżej.

Paradoksalnie, na Stamford Bridge panuje już pewne uspokojenie, bo transfer Brazylijczyka Edersona (26 l.) z Atalanty BC za około 35 milionów funtów jest rzekomo już dopięty. To solidny ruch, ale to dopiero początek. Zespół potrzebuje więcej głębi i różnorodności. Wśród celów wymienia się takich graczy jak Mateus Fernandes z West Ham United, Alex Scott z Bournemouth, czy gigantów jak Aurélien Tchouameni z Realu Madryt i Sandro Tonali z Newcastle United. O ile transfery Elliota Andersona z Nottingham Forest i Carlosa Baleby z Brighton & Hove Albion wydają się na ten moment mało prawdopodobne, to włączenie do składu graczy formatu Tchouameniego lub Tonali byłoby sygnałem, że United nie żartują z ambicjami mistrzowskimi. Jeżeli rekrutacja pomocników wypali, optymizm przed nowym sezonem będzie wręcz namacalny.

Atak w stanie zawieszenia: Szukać jednego czy dwóch nowych snajperów?

Sytuacja w ofensywie jest równie skomplikowana, głównie przez niepewną przyszłość Marcusa Rashforda. Obecnie nic nie wskazuje na to, by Anglik miał dołączyć do Barcelony, ale jego powrót do pierwszego składu, pomimo doniesień, jest postrzegany jako scenariusz wysoce nieprawdopodobny. Jeśli Rashford i Joshua Zirkzee faktycznie opuszczą Manchester, to na Old Trafford pojawi się miejsce na nawet dwóch nowych graczy ofensywnych.

Priorytetem jest wzmocnienie lewego skrzydła; potrzebna jest alternatywa dla Cunha i Patricka Dorgu. Jednocześnie, z odejściem Zirkzee, potrzebne jest wsparcie i rywalizacja dla Sesko na pozycji numer dziewięć. Tutaj preferowany jest napastnik z doświadczeniem, co ma znaczenie ze względu na nawarstwiającą się liczbę meczów w nadchodzącym sezonie. Ostatnio z klubem łączony jest Crysencio Summerville z West Hamu. Klub złożył zapytanie w sprawie ataku wycenianego na 50 milionów funtów, co sugeruje poważne zamiary. Jeśli odejdą obaj — Rashford i Zirkzee — naturalnie otworzy się przestrzeń na dwa transfery uzupełniające trzon ofensywy.

Lewa obrona: Łatanie dziury w cieniu Shaw; czy wystarczy perspektywa?

Lewa flanka obrony to fascynujący dylemat. Luke Shaw, pomimo znakomitego sezonu, co ironicznie oznaczało jego szokującą absencję na ostatnim mundialu, ma już 31 lat. Owszem, United ma pod bokiem dwóch obiecujących młodych graczy: Harry’ego Amassa i Diego Leona, ale żaden z nich nie jest jeszcze gotowy na bycie podstawowym ogniwem w walce o tytuł.

Po odejściu Tyrella Malacii, powstała realna dziura. Co prawda Diogo Dalot i Noussair Mazraoui mogą tam rotacyjnie grać, to jednak utrata równowagi w momencie nieobecności Shaw jest wyraźnie odczuwalna. Celami transferowymi w tej strefie są Lewis Hall z Newcastle United, Antonee Robinson z Fulham czy El Hadji Malick Diouf z West Ham United. Niemniej jednak, Michael Carrick i dyrekcja sportowa jasno komunikują, że priorytetem pozostają wzmocnienia w środku pola i ataku. Wejście w nowy sezon z obecnymi opcjami na lewej obronie nie będzie katastrofą, ale na dłuższą metę to pozycja wymagająca zabezpieczenia.