W świecie MLS zawisły mroczne chmury po szokującej porażce Inter Miami w kluczowym starciu, która stawia cały ich sezon pod ogromnym znakiem zapytania. Z wszystkimi innymi trofeami wymykającymi się z rąk, Javier Mascherano i jego trupa muszą teraz walczyć o życie w play-offach, i to bez kluczowego elementu układanki. Przed nimi decydujące starcie, a liga właśnie ujawniła wyniki indywidualnych nagród, które dobitnie pokazują, jak bardzo Północnoamerykańska liga jest uzależniona od jednego człowieka.
Drużyna cienia bez swojego cienia: Cała nadzieja w magii Messiego
Inter Miami wraca na Fort Lauderdale w sobotni wieczór z potężnym ciężarem na plecach. W zeszłym roku ta sama faza play-offów zakończyła się katastrofą po przegranej z Atlanta United w Game Three. Nikt nie chce powtórki, zwłaszcza po sezonie, w którym inne cele – puchary krajowe – okazały się nieosiągalne. Wszystko, co zostało, to MLS Cup.
A prawda o sile tej drużyny została brutalnie obnażona przez wyniki indywidualnych nagród MLS. Na liście zwycięzców, licząc wszystkich poza MVP, próżno szukać jakichkolwiek przedstawicieli ekipy z Florydy. Jedynym jasnym punktem, jedynym reprezentantem Inter Miami w elitarnym XI ligi, jest rzecz jasna Lionel Messi. To krystalizuje problem: jak bardzo ta drużyna stała się jednowymiarowa, polegająca na argentyńskiej gwieździe?
Pozostali laureaci to solidni ligowi gracze, co tylko podkreśla dystans między „gwiazdami” Miami a resztą stawki, jeśli chodzi o wszechstronny wkład w sukces zespołu.
Oficjalni zwycięzcy prezentują się następująco:
- Obrońca Roku: Tristan Blackmon (Vancouver Whitecaps)
- Bramkarz Roku: Dayne St. Clair (Minnesota United)
- Trener Roku: Bradley Carnell (Philadelphia Union)
- Młody Piłkarz Roku: Alex Freeman (Orlando City)
- Odkrycie Roku: Anders Dreyer (San Diego)
- Powrót Roku: Nick Hagglund (Cincinnati)
Messi skonsumował już Złoty But, zdobywając 29 bramek, i jest kandydatem numer jeden do nagrody MVP. Ale brak innych nominowanych, brak piłkarzy z Miami w czołowej trójce w innych kategoriach, mówi jedno: bez absolutnej magii Messiego ten projekt miałby realne problemy z dotarciem do fazy, w której się teraz znajduje. Sezon 2025 dla Inter Miami zależy od formy i zdrowia jednego człowieka.
Czerwona kartka dla sumienia drużyny: Absolutna samowola Suáreza
Jeśli brak nagród dla reszty kadry nie był wystarczającym problemem, Javier Mascherano musi zmierzyć się z faktem, że jego doświadczony partner, Luis Suárez, znów zawisł. Były napastnik Barcelony został ukarany jednomeczowym zawieszeniem za brutalny faul (wyprostowaną nogą wbijając korki) na Andym Nájara podczas porażki 2:1 z Nashville.
Incydent, który umknął uwadze sędziego i systemu VAR na boisku, doczekał się retrospektywnej kary ze strony Komitetu Dyscyplinarnego MLS. Reakcja Inter Miami była jak zawsze – kategoryczna i oburzona. Klub wydał mocne oświadczenie:
„Inter Miami CF akceptuje i szanuje decyzję podjętą przez Komitet Dyscyplinarny MLS. Jednocześnie klub pragnie wyrazić swoje zaniepokojenie precedensem ustanowionym przez ponowne analizowanie zagrania, które zostało już osądzone przez oficjeli meczu i VAR, oraz swoją pewność, że ten sam standard będzie stosowany w przyszłości do wszystkich sytuacji na boisku, w każdym meczu i z udziałem każdej drużyny.”
Choć szacunek dla reguł jest ważny, Inter Miami wydaje się bardziej zaniepokojone ingerencją niż samym brakiem dyscypliny swojego snajpera. To pokazuje mentalny impas, z jakim mierzy się drużyna – trudność w zaakceptowaniu, że nawet gwiazdy muszą ponosić konsekwencje. Brak Suáreza w kluczowym starciu to cios, po którym Messi będzie musiał grać za dwóch i pół.
Konfrontacja z cierniem z Tennessee: Rywal, który zna drogę do Florydy
Sobotni mecz na Fort Lauderdale to pożegnanie z rywalem, który stał się już niemal stałym bywalcem w kalendarzu Miami – Nashville SC. To będzie ich 19. spotkanie od momentu dołączenia Interu do ligi w 2020 roku. Nashville, obok Atlanty, to drużyna, z którą Miami mierzy się najczęściej, a ostatnie starcie pokazało, dlaczego.
Nashville, choć nie zdominowało drugiej gry serii play-off, wygrało 2:1, a jedyny gol dla Miami padł z rzutu karnego w 90. minucie. To był mecz budzący nerwy. Teraz Tennessee SC przyjeżdża zmotywowane. Sam Surridge, ich strzelec z 25 golami w sezonie, nie załapał się do najlepszej jedenastki ligi. To musi być dla niego i drużyny solidną motywacją, by udowodnić, że Inter Miami nie jest monolitem nie do przejścia. Jeśli Surridge poczuł się pominięty, jego głód bramki w meczach play-off będzie niszczycielski.
Przewidywania oparte na chłodnej kalkulacji
Biorąc pod uwagę przewagę własnego boiska i obecność Lionela Messiego, Inter Miami powinno załatwić sprawę u siebie. Powinni wygrać ten mecz. Ale jakże złudne potrafią być te „powinny” w futbolu, zwłaszcza gdy historyczny precedens – ta sama faza rozgrywek rok wcześniej – brutalnie obnażył kruchość faworyta. Nashville SC, usatysfakcjonowane ostatnim zwycięstwem i potencjalnie urażone pominięciem Surridge’a, na pewno nie przyjedzie z podkulonym ogonem. To będzie brutalny rewanż w stylu boksu na szczycie wschodniej konferencji MLS.
