Czy Portland Trail Blazers naprawdę potrafią zdominować Golden State Warriors? Po raz trzeci w tym sezonie odpowiedź brzmi: tak, choć wydawało się to niemożliwe! Nawet 48 punktów z 12 trójkami Stephena Curry’ego nie wystarczyło, gdy duet Sharpe-Grant popisał się identycznym wynikiem zza łuku. To był spektakl, w którym Warriors, mimo powrotu kluczowych graczy, ponownie musieli uznać wyższość zespołu z Oregonu, przegrywając tym razem 131-136.
Magia Curry’ego kontra „Duo Dominacji” – co się stało na parkiecie?
Mecz zaczął się od wyraźnej sygnalizacji, że Warriors nie będą mieli łatwej przeprawy. Steve Kerr postawił na klasyczny ustawienie wyjściowe z Quintenem Postem wspierającym Draymonda Greena pod koszem oraz Mosesem Moodym na obwodzie u boku Curry’ego i Jimmy’ego Butlera. O ile Curry od razu złapał „iskrę”, udowadniając dlaczego wciąż jest globalną ikoną, o tyle reszta składu wydawała się izolowana. Sidy Cissoko pokazał dobrą dyspozycję, ale prawdziwy problem dla drużyny z San Francisco stanowił duet Shaedon Sharpe i Jerami Grant. Ta dwójka była po prostu nie do zatrzymania. Już na starcie, gdy Blazers wyszli na prowadzenie 20-14, Kerr musiał reagować, wywołując wymuszony czas. Dopiero Brandin Podziemski tchnął nieco życia w szeregi Warriors, a Buddy Hield zamknął kwartę z minimalną stratą (34-31).
Druga połowa zamieniła się w prawdziwy festiwal rzutów za trzy punkty. Oczywiście, w tym „konkursie celności” Stephen Curry był bezkonkurencyjny – jego 12 celnych trójek to rewelacja sama w sobie. To właśnie jego fenomenalny występ pchnął Warriors do 10-punktowego prowadzenia na starcie czwartej kwarty (109-99). Wydawało się, że mistrzowska maszyna w końcu odpaliła. Wówczas jednak Tiago Splitter, trener Blazers, wykonał mistrzowski ruch: zaczął podwajać, a nawet trójosobowo izolować Curry’ego wyżej na parkiecie. Wykorzystując atuty fizyczne swoich graczy, Blazers zorganizowali serię 12-0, napędzaną fantastyczną grą Granta. Kiedy Curry zszedł odpocząć, Moses Moody chwilowo zatrzymał lawinę, a Podziemski utrzymał kontakt z dystansu. Powrót Curry’ego zastał stan 121-119 dla gospodarzy – walka trwała w najlepsze.
Koniec „Clutch Time” – czy Curry zawiódł w najważniejszych momentach?
Nastąpiło piekielnie intensywne wymienia ciosów. Decydujące akcje były rozgrywane na granicy faulu, a wynik bujał się jak na sinusoida. Deni Avdija, po akcji typu „and-one”, dał Blazers prowadzenie 127-126. Curry natychmiast odpowiedział trójką, podnosząc wynik na 129-127, ale zaraz potem Jerami Grant powtórzył scenariusz, zdobywając punkty z faulem (130-129).
I tu zaczyna się kontrowersja. Curry, nawet pod podwójną asystą, obsesyjnie szukał decydującego rzutu za trzy, który zamknąłby mecz. Nie trafił. Jimmy Butler zebrał piłkę i dał mu drugą szansę, ale Curry skiksował rzut na lay-upie. Piłka trafiła do Butlera, który próbował dobić, ale i on się pomylił dwukrotnie. Po chaosie pod koszem, Avdija odzyskał posiadanie i zapewnił sobie dwa punkty z linii rzutów wolnych po faulu (132-129). Gdy Warriors mieli 20 sekund na wyrównanie, Curry niestety stracił piłkę na skutek podwójnego krycia, a Blazers pomknęli do zwycięstwa 136-131. Tak, to ich pierwsze zwycięstwo w ostatnich czterech starciach.
„He is called the greatest shooter of all-time for a reason???.”
Pytanie, które zadają kibice, brzmi: czy Curry podjął złe decyzje w kluczowych sekundach, czy może po prostu jego koledzy z drużyny nie byli w stanie go wesprzeć, kiedy on sam był obiektem niesamowitej presji defensywnej?
Co zabieramy ze sobą z tej koszykarskiej wojny?
Stephen Curry samotny na placu boju. Statystyki Curry’ego są kosmiczne. Zanotował swój 45. mecz z minimum 40 punktami po ukończeniu 30. roku życia, wyprzedzając tym samym legendę, jaką jest Michael Jordan. Szkoda, że jego historyczny wysiłek został przyćmiony przez dwa wątpliwe wybory w ostatniej minucie gry. Kiedy grasz tak genialnie, musisz mieć pewność, że decyzje w „money time” są absolutnie optymalne.
Draymond Green na krawędzi. Powrót Greena przyniósł mieszane uczucia. Był niespokojny, głośno dyskutował z sędziami i momentami z własnymi kolegami z zespołu. Sześć strat i tradycyjny techniczny faul – to jego wizytówka z tego wieczoru. Jego energia była widoczna, ale często destrukcyjna dla płynności gry Warriors.
Solidna praca pod koszem Blazers. Portland zaprezentowało dziś inną twarz, z kompletnie obsadzonym „pomalowanym”. Powrót centra Donovana Clingana oraz zmiennika Roberta Williamsa III, którzy byli wyłączeni z gry przez kontuzje i choroby, totalnie zmienił oblicze gry pod tablicą. Razem zanotowali 14 punktów, 21 zbiórek, sześć asyst i trzy bloki. Musimy pamiętać o fenomenalnym podaniu Clingana, które umożliwiło alley-oop dla Toumaniego Camary w decydującej fazie meczu. To pokazuje, że mimo problemów w lidze, Blazers potrafią zaskoczyć, gdy ich skład jest kompletny.
