Manchester City kontra Tottenham: obrońca Guardioli prześladuje rywala.

Presja kalendarza i europejski "survival"

W tym okresie sezonu, gdzie terminarz przypomina ścieżkę zdrowia po kontuzjach, zarządzanie kadrą jest sztuką równowagi bliską alchemii. Zarówno Obywatele, jak i Koguty rozgrywają swój piąty mecz w zaledwie piętnastu dniach. Tutaj właśnie europejskie osiągnięcia – awans do ćwierćfinału Ligi Mistrzów – stają się twardą walutą na najbliższe tygodnie.

Dla Manchesteru City, upchnięcie się na ósmym miejscu w tabeli, które pozwala na względnie spokojniejszy środek tygodnia, jest niczym wygrana na loterii. Pozwala im to na „otwarte” okienko w środku tygodnia po nieuchronnie trudnym meczu z Newcastle United. Z drugiej strony, Tottenham Hotspur ma potencjalnie ułatwioną sytuację, ponieważ zapewnili sobie bezpośredni awans do 1/8 finału, co oznacza, że mogą spokojniej czekać na rezultaty weekendowego starcia rywali – derbów północnego Londynu z Arsenalem. Oczywiście, aby City mogło czerpać jakiekolwiek korzyści z tej sytuacji, musi najpierw upewnić się, że zgarnie komplet punktów w spotkaniu, które nas czeka.

Tottenham: Pięta achillesowa Pepa Guardioli

Niech nikogo nie zwiedzie aktualna forma którejkolwiek ze stron; Tottenham Hotspur pozostaje niewygodnym, wręcz irytującym „bogey team” dla Pepa Guardioli. Statystyki są bezlitosne. Analizując rywali, których City podejmowało ponad trzykrotnie pod wodzą katalońskiego stratega, tylko Liverpool i Real Madryt mają lepszy procent zwycięstw przeciwko jego ekipie. A w Premier League? Żaden zespół nie pochwali się lepszym bilansem niż Spurs: 8 zwycięstw, 3 remisy, 8 porażek.

Co więcej, historia ostatnich spotkań przemawia na korzyść londyńczyków. Wygrali trzy z ostatnich czterech konfrontacji, w tym to pierwsze starcie w fazie grupowej, które miało miejsce jeszcze pod koniec sierpnia (korekta: artykuł sugeruje, że porażka Spurs miała miejsce w drugiej kolejce sezonu, co oznacza, że to City musiało wygrać w rewanżu lub źródło ma na myśli ogólne H2H). Faktem jest, że ostatnia forma Spursa, pomimo przetasowań personalnych i kontuzji, daje im realną szansę na sprawienie kolejnej niespodzianki. Choć Thomas Frank (prawdopodobnie autor artykułu pomieszał trenera Spurs – Ange Postecoglou – z trenerem Brentfordu) odnotował zmiany, jego drużyna ma atuty, by wywieźć z tego wyjazdu cenne punkty.

Gdzie zęby stracą obrońcy? Chaos kadrowy i kluczowe starcia

Obydwie drużyny zmagają się z poważnymi fakturami w listach kontuzjowanych – to prawdziwa rewolucja na zgrupowaniach. W szeregach Spursów na styczniowym stole operacyjnym wylądowali między innymi tacy gracze jak Micky van de Ven, Mohammed Kudus, Richarlison, Rodrigo Bentancur, Lucas Bergvall i Ben Davies, dołączając do długoterminowo wyłączonych z gry Jamesa Maddisona i Dejana Kulusevskiego. To poważne osłabienie w kluczowych strefach boiska.

Ekipa City również boryka się z armagedonem w formacji defensywnej. Braki w środku obrony są odczuwalne: Joško Gvardiol, Rúben Dias i John Stones są poza grą, a Mateo Kovačić również odpoczywa. W ataku, Savinho i Oscar Bobb nie widziani byli na murawie od mniej więcej miesiąca, a do tego dochodzi uraz łydki, którego nabawił się Jérémy Doku w ostatnim meczu z Galatasaray.

Te osłabienia wyostrzają role indywidualności. Erling Haaland, który niedawno przerwał serię pięciu meczów bez bramki, notując premierowe trafienie z gry od dziesięciu występów, będzie chciał kontynuować ten trend gry na nosie Cristianowi Romero. Na drugim biegunie boiska, rola Marca Guéhiego w jego drugim ligowym starcie dla Manchesteru City będzie kluczowa. Tymczasem powracający Dominic Solanke z pewnością poczuje krew, widząc osłabioną linię obrony City. W centrum operacji, Rodri będzie miał za zadanie nie tylko dyrygować grą, ale i osłaniać z tyłu, podczas gdy Conor Gallagher będzie skupiony na tym, by maksymalnie utrudnić mistrzowi Hiszpanii rozgrywanie tempa.

Kto przetrwa ten wirusowy okres?

Mecz, w którym dwie drużyny nie strzeliły gola w ostatnich 36 bezpośrednich starciach, z definicji musi być widowiskiem. Oczekujmy dramatu, a nie taktycznej szachownicy kończącej się remisem 0:0. Mimo wszystkich problemów kadrowych i historycznego oporu Tottenhamu, wydaje się, że siła przebicia i głębia składu Manchesteru City w tym konkretnym momencie mogą przechylić szalę na ich korzyść i wywalczyć te niezwykle cenne punkty.