Sunderland remisuje na Anfield, a posada Arne Slota staje pod znakiem zapytania.

Czy taktyka Slota na nudę i jakość wciąż działa? Remis z Sunderlandem to sygnał ostrzegawczy

Liverpool, po dwóch ostatnich występach, dawał złudzenie, że Arne Slot wypracował schemat na wychodzenie z marazmu – nudne, mało ekscytujące mecze, w których w końcu, dzięki przewadze jakościowej, The Reds mieli zgarniać punkty. Taki scenariusz sprawdził się przeciwko „żałosnemu” West Ham United w poprzednich spotkaniach. Jednak starcie z Sunderlandem brutalnie obnażyło ograniczenia tej filozofii. Podopieczni Regisa Le Brisa, pomimo że są beniaminkiem, wykazali się głodem walki połączonym z nieoczekiwaną jakością, by zasłużenie wywieźć remis z Anfield. To jest sedno problemu.

Dave Lynch, ekspert od Liverpoolu śledzący sytuację klubu, sugeruje, że organizacja Sunderlandu, stworzona na szybko latem w ramach przygotowań do Premier League, zawstydza ekipę, która miała być przecież gotowa po letnich wzmocnieniach. Autor tekstu stwierdza, że to chyba najmocniejszy argument przeciwko Slotowi: nie może on już zrzucać winy na letnie wydatki. Skoro zespół, który dopiero co się formował, potrafi wyglądać na zgrany, to dlaczego nowy projekt Slota nadal przypomina "grupę drogo opłaconych obcych sobie ludzi"? Ostatnie tygodnie sugerują, że Liverpool jest równie daleki od "kliknięcia" jak na początku fatalnej kampanii.

Uśpione gwiazdy: Kłopotliwa forma duetu Isak/Wirtz i spadek formy filarów

Jednym z najbardziej niepokojących aspektów jest fakt, że Liverpool nie potrafi wydobyć maksimum z kosztownych transferów. Przykładem może być niska efektywność duetu, który powinien stanowić o sile ofensywy – Alexander Isak i Florian Wirtz (choć źródło podaje te nazwiska jako przykłady niewykorzystanego potencjału, co może odnosić się do ogólnego wrażenia braku strzelności i kreacji, niezależnie od ich rzeczywistego statusu w klubie w danym momencie na podstawie tekstu źródłowego). Co gorsza, odnotowujemy wyraźny spadek formy u absolutnych pewniaków, takich jak Alexis Mac Allister czy Mohamed Salah. Czy to zmęczenie, taktyczna pułapka, czy po prostu brak chemii w zespole? Piłka nożna na najwyższym poziomie wymaga, by kluczowi gracze trzymali jakość nawet w słabszych okresach drużyny.

Presja rośnie: Jak długo Richard Hughes będzie czekał na swoją szansę?

Pojawia się fundamentalne pytanie, które zadają sobie teraz kibice i analitycy: jak długo władze klubu, a zwłaszcza dyrektor sportowy Richard Hughes, zamierzają obserwować ten marazm, zanim podejmą kroki dyscyplinarne wobec trenera? Sytuacja nie jest nowa – Liverpool prezentował się wyraźnie słabiej w drugiej połowie poprzedniego sezonu niż w tej, w której przecież niemal sięgnął po tytuł ligowy.

W obliczu takich przesłanek, sugestie, że pojawiają się poważne obawy co do wizji Slota, wcale nie są "reakcją na pierwszy kryzys i nadmiernie nerwową oceną" (far from knee-jerk). Prawdziwym testem wiary zarządu jest status kontraktowy samego szkoleniowca. Fakt, że menedżer, któremu do wygaśnięcia obecnej umowy pozostało nieco ponad 18 miesięcy, nie został jeszcze związany długoterminowym kontraktem, co jest standardową praktyką w przypadku utwierdzenia się w przekonaniu o słusznej drodze, mówi sam za siebie. Na razie Czerwoni i ich trener "przetrwają" do kolejnego meczu w Leeds, licząc na cudowne przebudzenie formy.