Tottenham w głębokim kryzysie: 51 lat bez wygranej i zagrożenie spadkiem.

Koniec ery stabilności: Spurs gonią rekord sprzed pół wieku

Katastrofalny czwartkowy wieczór na Tottenham Hotspur Stadium, kiedy to podopieczni tymczasowego szkoleniowca Igora Tudora ulegli Orłom, tylko pogłębił poczucie chaosu. Tudor, którego przyszłość jest już przedmiotem spekulacji – pojawiają się doniesienia o poszukiwaniu awaryjnego następcy po zaledwie trzech meczach – nie jest w stanie odwrócić fatalnej passy. W obliczu fali kontuzji, zespół wygląda na kompletnie rozbity.

Po tym spotkaniu utwierdzono się w przekonaniu, że w północnym Londynie panuje głęboki kryzys. Spurs są niepokonani od jedenastu kolejnych spotkań ligowych. Jest to najdłuższa taka seria od października 1975 roku! Przypomnijmy, że ich ostatnie zwycięstwo pochodzi z grudnia, kiedy to pokonali... Crystal Palace w meczu, który zakończył się wynikiem 1:0.

Drużyna z północnego Londynu ustanowiła również inny, równie niechlubny rekord: jest to pierwsza seria pięciu kolejnych porażek w Premier League od listopada 2004 roku (wtedy Spurs zaliczyli serię sześciu przegranych z rzędu). Jak podsumował to konto OptaJoe:

1975 - Tottenham have failed to win 11 successive league games for the first time since October 1975, while it’s the first time they’ve lost five consecutive Premier League matches since November 2004 (run of six). Disarray.

Wydarzenia z czwartku ilustrują ten "disarray" (nieład/zamieszanie) z brutalną precyzją. Choć niespodziewanie objęli prowadzenie po bramce Dominica Solanke w 34. minucie, czerwona kartka dla Mickiego van de Vena okazała się gwoździem do trumny. Defensywne luki, które od dawna są piętą achillesową klubu, znów zostały brutalnie obnażone. Ismaila Sarr dwukrotnie umieścił piłkę w siatce, a Jorgen Strand Larsen dołożył swoje trzy grosze, gwarantując Oligerowi Glasnerowi cenne zwycięstwo w derbach Londynu.

Czy Tottenham faktycznie może spaść? Matematyka nie kłamie

Status klubu, który od trzydziestu czterech lat nie opuścił elity angielskiej piłki, wydaje się być nienaruszalny, ale obecna pozycja w tabeli Premier League budzi autentyczny niepokój. Spurs zajmują obecnie 16. miejsce, mając zaledwie punkt przewagi nad strefą spadkową.

Co gorsza, analiza statystyk i formy rywali stawia Koguty w wyjątkowo złej sytuacji. Podczas gdy zespoły z niższych rejonów tabeli regularnie gromadzą punkty, seria 11 meczów bez zwycięstwa stawia Tottenham na krawędzi. Patrząc na nadchodzące mecze – Victoria z Liverpoolem, Nottingham Forest i Sunderlandem – perspektywa szybkiej poprawy nie wygląda różowo.

Obecna sytuacja punktowa jest alarmująca. Po rozegraniu jedenastu spotkań w sezonie 2026, Spurs mają na koncie zaledwie cztery punkty – o trzy mniej niż Burnley, które zamyka tabelę. Dla kontekstu, 18. West Ham United zgromadził 14 punktów, a Nottingham Forest, zajmujące 17. pozycję, ma ich 10. Nawet Leeds United, plasujące się tuż nad strefą, ma ich 11. Ta dysproporcja w liczbie punktów zebranych w tym samym czasie sugeruje, że Tottenham nie może dłużej liczyć na to, że rywale sami się pogrążą.

Zmiana trenera – miotła, która nie zmiotła kurzu

Wprowadzenie nowego reżimu szkoleniowego miało być impulsem, reanimacją organizmu od dłuższego czasu cierpiącego na chroniczną niemoc. Niestety, jak dotąd, zmiana personalna okazała się kosmetyką w obliczu strukturalnych problemów drużyny. Sezon, który zaczął się z aspiracjami do walki o czołowe lokaty, przekształcił się we frazes pt. "walka o utrzymanie".

Największym wyzwaniem dla Igora Tudora, oprócz ogólnego braku zgrania i pewności siebie, jest podatność na błędy indywidualne i zorganizowane luki w formacji obronnej. To nie jest kwestia taktyczna, to fundamentalny problem mentalny i defensywnej dyscypliny. Menedżerowie, którzy przychodzą w środku sezonu, muszą natychmiast wykrzesać iskrę. W Tottenhamie ta iskra zgasła, zastąpiona chłodem ligowej rzeczywistości. Skoro nawet wejście nowego szkoleniowca nie odwróciło sinusoidy wyników, pojawia się fundamentalne pytanie: co dalej z tym projektem, który jeszcze niedawno miał być synonimem postępu i nowoczesnego futbolu?