Tuchel zapewnia, że Ben White desperacko chce grać dla Anglii.

Tuchel staje w obronie White’a: „Był zdesperowany, by wrócić”

Thomas Tuchel, szkoleniowiec, który miał okazję pracować z Benem Whitem, jednoznacznie stanął po stronie obrońcy, sugerując, że jego chęć gry dla Anglii jest autentyczna i głęboka. Powrót White’a do reprezentacji nastąpił po tym, jak kontuzja Jarella Quansaha otworzyła mu drzwi, z których skorzystał po wcześniejszym, głośnym odejściu od kadry w 2022 roku. Tamto wycofanie się miało być rzekomo wynikiem tarć ze Stevem Hollandem, ówczesnym asystentem selekcjonera.

Tuchel, rzucając nowe światło na całą sprawę, przed zbliżającym się meczem towarzyskim z Urugwajem, stanowczo bronił motywacji defensora. Stwierdził:

„Myślę, że każdy zasługuje na drugą szansę. Nie wiem dokładnie, co się stało. Sam też nie byłem w 100% zainteresowany, ponieważ chciałem otworzyć nowy rozdział, nową książkę i nową szansę. Gdy tylko zapytałem Bena, czy byłby gotowy grać dla mnie i dla Anglii, natychmiast, bez wahania, odpowiedział, że chciałby wrócić, że jest zdesperowany, by wrócić”.

Reakcja White’a, jak relacjonuje Tuchel, była błyskawiczna i emocjonalna, co miało przekonać trenera o szczerości intencji zawodnika. Mimo że 28-letni obrońca ma na koncie zaledwie cztery występy w barwach Trzech Lwów – co jest zaskakująco małą liczbą jak na jego umiejętności – teraz wydaje się, że jest gotów nadrobić zaległości. Warto pamiętać, że White odmówił powołania od Southgate’a w marcu 2024 roku, co tylko komplikuje narrację o jego nieustannej lojalności.

Prawy obrońca Anglii: Kto zastąpi legendę i dlaczego TAA nadal czeka?

Sytuacja na prawej obronie reprezentacji Anglii to istny piłkarski kryminał, pełen niewyjaśnionych decyzji i pominiętych talentów. Przez lata, w erze Garetha Southgate’a, niekwestionowanym numerem jeden był Kyle Walker, który ostatecznie zakończył karierę reprezentacyjną. Teraz, gdy Walker odszedł, a Reece James z Chelsea zmaga się z kolejnymi problemami mięśniowymi, pole do popisu otworzyło się szeroko.

Wejście White'a do gry, choć ekscytujące dla niektórych, tylko zaostrza debatę na temat selekcji. Największym zaskoczeniem dla ekspertów pozostaje chroniczne i całkowite ignorowanie Trenta Alexandra-Arnolda z Liverpoolu. Ten piłkarz, będący fenomenem ofensywnym na swojej pozycji, jest regularnie pomijany przez sztab szkoleniowy, mimo iż wielu analityków uważa, że jego wizja gry i jakość dośrodkowań są nieocenione, zwłaszcza w sytuacjach, gdy Anglia potrzebuje nagłego przełamania obrony rywali.

Jak słusznie zauważono, fakt, że White został powołany awaryjnie, a TAA nadal nie jest brany pod uwagę, jest trudny do racjonalnego wytłumaczenia, zwłaszcza że Quansah, który pierwotnie miał być opcją na tej pozycji, komfortowo czuje się bardziej jako środkowy obrońca. Ignorowanie gracza formatu Alexandra-Arnolda przed Mistrzostwami Świata 2026 może okazać się strategicznym samobójstwem, szczególnie gdy pod koniec meczu drużyna desperacko potrzebuje gola.

Czy Reece James to jedyna słuszna opcja na „jedynkę”?

Biorąc pod uwagę, że ani Southgate, ani Tuchel nie wydają się być fanami włączania Trenta Alexandra-Arnolda do stałego składu – niezależnie od jego formy klubowej – wydaje się, że Reece James pozostaje faworytem do obsadzenia prawej flanki w wyjściowej jedenastce.

James, którego Tuchel znał doskonale ze wspólnego okresu w Chelsea, jest określany jako najbardziej wszechstronny boczny obrońca "Synów Albionu". Ma w repertuarze atrybuty defensywne, których White by nie zapewnił, a także potężny atut fizyczny. Problemem pozostaje jego kruchość; historia kontuzji mięśniowych Jamesa sprawia, że żadnej decyzji personalnej na jego temat nie można podjąć bez pewnej dozy kalkulacji ryzyka.

W tle tych rozgrywek, na scenę wkracza także Tino Livramento z Newcastle United. Młody obrońca notuje solidny sezon, prezentując świeżość i dynamikę. Niemniej jednak, fakt, że jego kampania była przerywana problemami zdrowotnymi, stawia go raczej w roli kandydata na rezerwę. Jeśli Livramento nie udowodni, że jest w stanie utrzymać pełną sprawność fizyczną na przestrzeni całego turnieju, jego rola w kadrze ograniczy się do bycia opcją „z ławki”, a nie pewniakiem „jedenastki”. Powrót White’a z bagażem emocjonalnym i chęcią udowodnienia swojej wartości, w tym kontekście, wydaje się być dla Southgate’a bezpiecznym, choć może nie najbardziej innowacyjnym, wyborem.