Anglia Tuchela gotowa na starcie z Ghaną, Kane nie do zatrzymania.

Tuchel i rewolucja zmiany tempa: Jak Anglia zmiotła Chorwatów?

Anglia rozpoczęła turniej od zwycięstwa 4:2 nad Chorwacją, ale prawda jest taka, że bez interwencji z ławki rezerwowych, ten mecz mógł potoczyć się zupełnie inaczej. Thomas Tuchel, menedżer Anglii, udowodnił, że jego wpływ jest natychmiastowy i decydujący. Pierwsza połowa przeciwko Chorwacji była, delikatnie mówiąc, ospała. Ale po przerwie zobaczyliśmy diametralną zmianę – Englan w drugiej odsłonie zaprezentował styl, którego dawno po nim nie widzieliśmy.

Efekt? Fenomenalne dziewięć celnych strzałów i blisko 22 kontakty z piłką w strefie ofensywnej przeciwnika, z czego znacząca część generowana była lewą flanką. Tuchel wprowadził na boisko graczy takich jak Marcus Rashford, Bukayo Saka i Morgan Rogers, a to pchnęło Anglię do przodu. To klasyczny przykład, jak głębia składu i trafione zmiany potrafią odwrócić losy spotkania. Każdy, kto oglądał ten mecz, widział, że Tuchel wie, jak zmotywować zespół, nawet jeśli nie będzie musiał wygłaszać przemowy motywacyjnej w szatni przy 0:0.

Ghana: Od historycznego dołka do desperackiego zwycięstwa

Sytuacja Ghany jest znacznie bardziej skomplikowana. Choć zdołali awansować na mundial, ich pozycja w światowym futbolu budzi niepokój. Spadek z 14. miejsca w rankingu FIFA w 2008 roku do obecnej 73. lokaty to potężne tąpnięcie. Ich otwarcie turnieju było typową męczarnią – zwyciężyli z Panamą dopiero po golu w 95. minucie.

Warto zauważyć, że to zwycięstwo zakończyło pasmo siedmiu meczów bez wygranej, w których Ghana aż sześć razy musiała uznać wyższość rywala. Owszem, wygrali swoją grupę kwalifikacyjną, ale nie oszukujmy się – zestaw rywali był dla nich wyjątkowo łaskawy. Jeśli Ghana ma mieć jakiekolwiek szanse z Anglią, muszą drastycznie podnieść jakość gry. Antoine Semenyo i inni liderzy muszą wnieść znacznie więcej niż to, co pokazali przeciwko Panamie. Nie da się wygrywać na dużych turniejach na 'ostatni gwizdek'.

Harry Kane: Nieuchronny problem dla obrony Czarnej Gwiazdy

Kluczem do defensywnych rozterek Ghany jest, oczywiście, Harry Kane. Mówienie o nim wyłącznie jako o 'wykańczaczu' to gruba pomyłka, którą popełniają ci, którzy nie śledzą jego występów na co dzień. Ten napastnik Bayernu to dziś mózg operacji. Potrafi dyktować tempo gry z głębi pola, mimo że nominalnie to numer dziewięć. A kiedy trzeba, równie skutecznie pojawia się w polu karnym rywala, by strzelać bramki.

W meczu z Chorwacją Kane nie tylko zdobył dwa gole, ale także wykreował dwie szanse dla kolegów, notując przy tym najwięcej kontaktów z piłką w strefie obronnej przeciwnika spośród wszystkich graczy. To jest czysta taktyczna przewaga. Mając do dyspozycji dynamicznych graczy takich jak Noni Madueke, Anthony Gordon, Rashford czy Saka, którzy szukają przestrzeni za plecami obrońców, Kane’a cofanie się w głąb boiska nie ogranicza siły ofensywnej Anglików – wręcz przeciwnie, tworzy chaos. Ghana będzie musiała poświęcić fortel, by go neutralizować, ale historia pokazuje, że niewielu miało na to skuteczną receptę.

Prognoza: Dla Ghany to może być bolesna lekcja

Biorąc pod uwagę obecne problemy Ghany na przestrzeni ostatnich lat oraz imponującą zdolność Anglii do zmiany tempa gry po przerwie, scenariusz wydaje się być dość jasny. Anglia powinna kontrolować przebieg spotkania i doprowadzić do korzystnego rezultatu. Stawiamy na pewne zwycięstwo podopiecznych Tuchela wynikiem 3-1. To będzie typowy mecz, w którym jeden element – jak półprzemysłowy napastnik Kane – może zdemolować cały plan taktyczny przeciwnika.