Aston Villa próbuje utrzymać rekord czystych kont przeciwko włoskim klubom.

Historyczna nietykalność: Villa i czyste konta przeciwko Włochom

Dla kibiców Aston Villi powrót do europejskich pucharów, nawet po przerwie w rozgrywkach od 21 marca, to tradycyjnie moment na odświeżenie historycznych ksiąg. Tym razem stawką jest półfinał, a rywalem jest Bologna. Ale to nie tylko kwestia obecnej formy; chodzi o fascynującą statystykę, stanowiącą o specyficznym statusie klubu w konfrontacjach z włoskimi zespołami.

Aston Villa podejdzie do tego dwumeczu z niezwykłym kapitałem mentalnym – klub nie stracił gola w meczach przeciwko włoskim przeciwnikom od... 1994 roku! Mówimy tu o serii, która trwa już 32 lata, a ostatnią zdobyczą dla rywala był Dennis Bergkamp, strzelający dla Interu Mediolan. To niesamowita bariera psychologiczna, którą Villa będzie chciała utrzymać, rozpoczynając zmagania w pierwszym meczu czwartkowego wieczoru we Włoszech.

Co ciekawe, to już trzecie starcie Villi z Bologną w tym sezonie europejskim, biorąc pod uwagę rozgrywki 2024/2025. W fazie grupowej Ligi Europy, gdzie Villa odniosła zwycięstwo 1:0, i w zeszłosezonowej Lidze Mistrzów (gdzie wygrali 2:0), The Villans udowadniali swoją dominację. Cztery czyste konta z rzędu przeciwko Serie A to nie przypadek; to dowód na twardą defensywną filozofię, którą realizuje Unai Emery.

Emery na fali, ale presja nie maleje

Zespół Unaia Emery'ego jest widocznie na fali worymującej. Dwa ostatnie mecze to dwa triumfy: nad Lille i West Ham United. Na krajowym podwórku, chociaż Premier League jest piekielnie trudna, klub otrzymał potężny "zastrzyk" związany z kwalifikacjami europejskimi. Mimo to, presja na dostarczenie trofeum – czy to europejskiego, czy krajowego – pozostaje niemalże paraliżująca. Ćwierćfinał Ligi Europy to trzeci z rzędu awans do tej fazy rozgrywek pucharowych, po grze w Lidze Konferencji w 2023/24 i Champions League w 2024/25. Villa ma już doświadczenie w rundach pucharowych; teraz czas na krok dalej.

Z drugiej strony mamy Bolognę, która, choć nie jest może potęgą na miarę europejskiego giganta, potrafi być niezwykle niewygodnym rywalem. Włosi nie dotarli do ćwierćfinału europejskiego pucharu od sezonu 1998/99, kiedy to pokonali Lyon w Pucharze UEFA. To tylko potęguje ich motywację.

Jednak to, co budzi największy niepokój we włoskim obozie, to fakt, że od czasu swojej wrześniowej porażki z Aston Villą, Bologna zbudowała imponującą, jedenastomeczową serię bez przegranej w Europie. W tym czasie eliminowali i remisowali z takimi przeciwnikami jak Freiburg, Celta Vigo, Celtic czy nawet Roma (dwukrotnie). Ta seria to ich polisa ubezpieczeniowa.

Stadio Renato Dall'Ara: Forteca czy dziurawe sito?

Statystyki domowe Bologny rzucają ciekawe światło na to, gdzie może leżeć klucz do sukcesu dla Villi. Włoska drużyna Vincenzo Italiano jest niepokonana od sześciu spotkań na własnym stadionie w rozgrywkach europejskich. To jest ich tarcza.

Ale spójrzmy na Serie A: na 15 meczów rozegranych na Stadio Renato Dall'Ara, zanotowali aż osiem porażek. W europejskiej niszy są twardzi, ale w lidze potrafią być zaskakująco podatni na straty punktów u siebie. To jest właśnie ten moment, kiedy Emery musi zagrać na nerwach Nerazzurrich – czy utrzymają europejską formę, mając w pamięci ligowe wpadki?

Nie można także ignorować elementu niespodzianki, który może nadejść z byłego zawodnika Championship. Jonathan Rowe, wychowanek Norwich City, przeżywa renesans formy w Bolonii. Ten 22-letni skrzydłowy zanotował dwie bramki i trzy asysty w swoich ostatnich pięciu występach we wszystkich rozgrywkach. Jeżeli Anglik "odpali" przeciwko swojego rodakom, to linia obrony The Villans będzie musiała być ustawiona na najwyższych obrotach. Włoski futbol słynie z taktycznej dyscypliny, ale indywidualny błysk może przełamać nawet najsolidniejszą defensywną matrycę.