Chelsea ma Alonsa, a Liverpool żałuje zwolnienia Slota.

Mourinho numer dwa? Chelsea zatrudnia Alonso, Liverpool popełnia błąd w zegarmistrzostwie

Chelsea, po burzliwym okresie, w którym musieli pożegnać się z prowizorycznym zarządzaniem Caluma McFarlane’a i nieudaną przygodą z Liamem Roseniorem, w końcu ogłosiła swój wielki transfer menedżerski w połowie maja. Xabi Alonso, pozostający bez pracy od stycznia po odejściu z Realu Madryt, podpisał czteroletni kontrakt na Stamford Bridge. To posunięcie następuje w cieniu ligowego załamania The Blues, którzy zakończyli sezon na dziesiątym miejscu Premier League, co oznacza brak jakiejkolwiek europejskiej eskapady, nawet tej, skromnej jak Liga Konferencji. Jednakże, prawdziwy dramat rozgrywa się na Anfield.

Dla Liverpoolu, który wciąż przetrawia lata świetności Alonso jako pomocnika (rozegrał dla nich 210 spotkań między 2004 a 2009 rokiem), to niczym kubeł zimnej wody. Hiszpański geniusz taktyczny był nieustannie łączony z powrotem na Merseyside jako następca Arne Slota. Z doniesień prasowych wynikało, że Alonso traktował powrót do Liverpoolu jako opcję priorytetową. Nic dziwnego – przecież miejsce w Lidze Mistrzów i perspektywa pracy z klubem, który go ukształtował jako gracza, to kusząca perspektywa. Ostatecznie jednak, prawdopodobnie zniechęcony sygnałami, że Slot utrzyma posadę, Carrasco przyjął ofertę Chelsea.

Tu nastąpił moment, który jeden z fanklubów Liverpoolu określił jako „najgorszy moment w historii klubu”. W sobotę 30 maja, LFC zrzucił bombę informacyjną, ogłaszając natychmiastowe rozstanie ze Slotem po zakończeniu sezonu 2025/2026. Jak wyliczono, było to zaledwie 13 dni po tym, jak Alonso został oficjalnie zaprezentowany jako nowy menedżer Chelsea! Historia transferów pełna jest takich ironii, ale The Reds mogą tego pożałować.

Zegar tykał: Jak Liverpool stracił swojego kandydata numer jeden przez fatalny timing

Z perspektywy analityka piłkarskiego, zarządzanie transferowe Liverpoolu w tej kwestii wyglądało na chaotyczne i nieskoordynowane. Choć Alonso miał być celem numer jeden, wygląda na to, że Fenway Sports Group (FSG) zwlekała z podjęciem ostatecznych kroków, dając przyzwolenie na przekonanie Hiszpana przez konkurencyjny projekt w Londynie. Teraz, Alonso jest związany z klubem, który potrzebuje odbudowy, a nie z klubem walczącym o najwyższe laury.

Zamiast trenera, który właśnie dokonał historycznego wyczynu z Bayerem Leverkusen, The Reds są teraz zmuszeni do szukania alternatyw. Głównym faworytem do przejęcia schedy po Slotcie wydaje się być Andoni Iraola, były menedżer Bournemouth. Choć Iraola ma solidne CV i udowodnił swoją wartość w Premier League, to jego "pedigree" – czyli renoma i dotychczasowe osiągnięcia na najwyższym europejskim poziomie – nie dorównuje dokonaniom Alonso. To jest różnica między kandydatem solidnym a kandydatem, który gwarantuje natychmiastową migrację na status "elity".

Czy Alonso ma powody do żalu, obejmując posadę w "kryzysie"?

Jeśli myślimy o Xabim Alonsie, on również musi się teraz zastanowić nad swoją decyzją. Powrót do zarządzania, będący jego pierwszym doświadczeniem na Wyspach Brytyjskich po drugiej stronie Kanału La Manche, to objęcie sterów w klubie, który ewidentnie przeżywa kryzys wyników. Chelsea, pomimo pewnych aspiracji i nawet miejsca w Lidze Mistrzów (nawet jeśli spadli na piątą lokatę), to drużyna wymagająca natychmiastowej naprawy. Z drugiej strony, Liverpool – choć również zmienił trenera – wchodził w ten okres z dużo silniejszą pozycją, co teoretycznie dawało większą stabilność do budowania długofalowego projektu.

Alonso postawił na Chelsea w chwili, gdy wydawało się, że jest na wyciągnięcie ręki powrót do klubu, który nosi w sercu. Teraz, zamiast walczyć o tytuł z drużyną o ugruntowanej sile, musi zreanimować projekt na Stamford Bridge, podczas gdy jego potencjalny wymarzony klub z pewnością będzie żałował, że nie potrafił szybciej sfinalizować umowy. To klasyczny przypadek, gdzie subtelne różnice w harmonogramie decydują o losach menedżerów i klubów na lata.